MOSKOVA, 6 Ekim - RIA Novosti. Rus bilim insanları, insan ile yapay zekanın ortak çalışmasının bilim ve üniversite eğitimini nasıl değiştirdiğini ele alan "Centaur Manifestosu"nu hazırladı. Bu bilgi, RIA Novosti'ye Ulusal Araştırma Üniversitesi Yüksek Ekonomi Okulu (NIU VŞE) basın servisinden aktarıldı.
Basın açıklamasında, "NIU VŞE Beşeri ve Sosyal Teknolojiler Enstitüsü bünyesindeki araştırma semineri tarafından geliştirilen 'Centaur Manifestosu', 'Rusya'da Yüksek Eğitim' dergisinde yayınlandı. Manifesto, 'basit cevaplar' rekabeti sorununu gündeme getiriyor: Yapay zeka bunları, bilimin gerekçeli bilgi elde etmesinden ve toplumsal olgular araştırmalar tamamlanmadan değişmesinden daha hızlı üretiyor" ifadelerine yer verildi.
Yazarlara göre, beşeri ve sosyal bilimler, insanı ve toplumu açıklama konusundaki inisiyatiflerini ve bunları tanımlayan dil üzerindeki kontrollerini kaybetme riskiyle karşı karşıya. Bu meydan okumaya yanıt vermenin, kaliteden ödün vermeden araştırmaları hızlandırmayı gerektirdiği belirtiliyor. Yazarlar tek çıkış yolu olarak insan ve yapay zekanın organize bir şekilde birlikte çalışmasını görüyor.
Buna göre, "insan + yapay zeka" ekibi tarafından oluşturulan bilginin, insan tarafından yaratılanla aynı bilimsel statüye sahip olması gerekiyor. Manifesto üç şart öne sürüyor: Yapay zeka ile etkileşimin niteliği açıklanmalı, sonuçlar doğrulanmalı ve araştırmacı sorumluluğu üstlenmelidir. Sorumluluk tamamen insanda kalmaktadır.
Açıklamada sözlerine yer verilen NIU VŞE Rektör Yardımcısı ve Beşeri ve Sosyal Teknolojiler Enstitüsü Direktörü Dmitriy Zemtsov, "Manifestoyu, üniversitelerin yapay zeka kullanımına ilişkin politikalarını yeniden gözden geçirmesi için bir vesile olarak ele almayı öneriyoruz. Araştırmacının bağımsızlığının nasıl değerlendirileceğini, öğrencilere ne öğretileceğini ve makine iş birliğiyle oluşturulan bilginin güvenilirliğinin nasıl sağlanacağını belirlemek büyük önem taşıyor" dedi.
Üniversitede, bu tür pratiklerin geliştirilmesi için kişisel ihtiyatın ve üniversite düzenlemelerinin yetersiz olacağı vurgulandı. Yazarlar; yöntemleri paylaşan, zorlukları tartıışan ve sonuçları doğrulayan yatay bir araştırmacılar topluluğu oluşturulmasını öneriyor.