Flávio Bolsonaro, senatör ve eski devlet başkanı Jair Bolsonaro'nun en büyük oğlu, oyların %47'sini alarak Başkan Luiz Inácio Lula da Silva'nın %45'lik oy oranını geride bıraktı ve Brezilya'daki başkanlık seçimlerinin ilk turunda en çok oyu alan aday oldu. Senatör, 25 Ekim'deki ikinci tura favori olarak giriyor. Aritmetik onu destekliyor. Yaklaşık %8 oranında oy alan diğer adayların seçmenlerinin çoğunun, 80 yaşında dördüncü bir dönem arayan Lula'ya yönelmesi pek olası görünmüyor. Eski sendika lideri için bir diğer seçenek, seçmenlerin %21'ini oluşturan ve sandığa gitmeyen 33 milyon Brezilyalıdan bir kısmını harekete geçirmek olabilir. Lula için sorun, yeni gelen bir siyasetçinin aksine, seçmenlerin zihnindeki imajını değiştirmenin zor olmasıdır: İlk kez 1989'da başkanlığa adaylığını koymuş ve onlarca yıldır Brezilya siyasetinde baskın bir rol oynamıştır. Birçok Brezilyalı için, özellikle de en gençleri için Lula, Latin Amerika genelinde iktidardakilere yönelik hoşnutsuzluğun güçlü olduğu bir dönemde düzeni (establishment) temsil ediyor.
Flávio Bolsonaro'yu içeren büyük bir yolsuzluk skandalının ortaya çıkması bile tabloyu mutlaka değiştirmez: Mayıs ayında, senatörün düşüşe geçen ve hapse atılan bir banker olan Daniel Vorcaro'dan para istediği ses kayıtları gün ışığına çıkmıştı. Skandal oy oranını düşürdü ancak Bolsonaro birinci turdan önce kaybettiği zemini yeniden kazandı. Bunun nedeni, Brezilya'daki kutuplaşmanın merkezindeki dinamiğin bugün diğer tarafa duyulan korku ve reddediş olmasıdır. Son haftalarda Bolsonaro seçmenleriyle yapılan görüşmelerde, çoğunluk oylarının ana gerekçelerinden biri olarak Lula'ya duyulan tepkiyi gösterdi. Biri bana Lula'ya karşı yarışsa bir ata bile oy vereceğini söyledi.
Bolsonaro ailesinin sandıktaki güçlü performansı —Flávio'nun yanı sıra Jair'in eşi Michelle ve oğlu Carlos senatör seçilirken, diğer oğlu Jair Renan ve kardeşi Renato federal milletvekili seçildi— Brezilya'nın, 2022'deki yenilgisini kabul etmeyen Jair Bolsonaro'yu ve birkaç generali darbe girişimi nedeniyle cezalandırma ve hapse atma yönündeki tarihi kararının bir değerlendirmesidir. O zamandan beri Brezilya, bu tür demokrasi tehditleriyle nasıl başa çıkılacağına dair bir örnek olarak övülmüş ve genellikle ABD ile olumlu bir şekilde kıyaslanmıştır. Flávio, babası ve darbe planından mahkûm edilen diğer kişiler için af sözü verdi; eğer bunu yaparsa, Brezilya vakası tam tersini gösteren bir örneğe dönüşecek: Bir darbe girişiminden sorumlu olanlar, siyasi gruplarının sonraki seçimi kazanması durumunda cezasız kalabilir.
Washington'da, bir Bolsonaro zaferi, Latin Amerika'daki etkisini ideolojik olarak yakın liderleri seçtirerek genişletmeye çalışan Trump yönetiminin stratejik bir zaferi olarak görülecektir. Dışişleri Bakanlığı ağustos ayında, "Batı Yarımküre'de ABD'nin egemenliği bir daha asla sorgulanmayacak" açıklamasında bulunmuştu. Beyaz Saray, seçim sahasını kendi tercih ettiği adaylar lehine eğmeyi büyük ölçüde başardı. Arjantin'de, Ekim 2025'teki yasama seçimlerinde Javier Milei'nin partisinin zaferini çok milyar dolarlık bir finansal kurtarma paketine bağladı. Honduras'ta Trump, Truth Social üzerinden muhafazakâr Nasry Asfura lehine kampanya yürüttü ve Asfura çok az bir farkla seçimi kazandı. Bu strateji kısa vadeli avantajlar sağlayabilir, ancak yapısal ve kalıcı bir uyum üretmesi pek olası değildir.