Flavio Bolsonaro zafere bir adım uzakta. Yirmi gün içinde Güney Amerika'nın en önemli ve zengin ülkesi Brezilya, büyük olasılıkla Trumpçı yörüngeye girecek ve böylece sözde Donroe Doktrini'nin tüm bölgede onaylanmasını sağlayacak. Onun yükselişi Brezilya'da olduğu gibi küresel düzeyde de her şeyi değiştirecektir.
Flavio, şimdiden 2023'teki darbe girişiminden hüküm giyen ve şu an ev hapsinde olan babası Jair'e af çıkaracağını, kamu harcamalarını kısacağını ve suçla mücadelede sert bir tutum izleyeceklerini duyurdu. Çevre cephesinde de yenilikler var: Ona göre "kısıtlamalar ekonominin gelişimini sınırlıyor" ve küresel ısınma "döngüsel bir olay". Bunların hepsi gezegenin yeşil akciğeri olan Amazon'un savunucuları ve gerek burada gerek dünyanın geri kalanında iklim değişikliğiyle mücadele edenler için kötü haberler. O başkan olduğunda Brezilya, ABD tarafından teşvik edilen bölgesel bir siyasi-askeri ittifak olan Amerika Kalkanı'na girecek. Washington'a bu yaklaşma, Brasília'nın Pekin ve Brüksel ile olan ilişkilerini soğutabilir ve AB ile Mercosur arasında yeni imzalanan anlaşmanın uygulanmasını zorlaştırabilir.
Kesin oylama 25 Ekim'deki ikinci turda gerçekleşecek. Lula yaklaşık 2 yüzde puanı geride, ancak toplamda %7'lik bir oya sahip diğer adaylar Lula'dan çok sağa daha yakınlar. Kısacası, yaşlı ilerici liderin durumu tersine çevirebilmesi için siyasi bir mucizeye ihtiyacı var: Çok ama çok zor olacak, ancak imkansız değil. Oy vermeye gitmeyenlere -çekimser kalma oranı yüksek ama çok yüksek değildi- ve boş ya da geçersiz oy kullananlara çağrıda bulunacak. Brezilya'nın başında yeniden bir Bolsonaro olmasından duyulan korkuya oynayacak. Ancak başarsa bile, dördüncü dönemi, sağın hakimiyetindeki bir Temsilciler Meclisi ve kendisine düşman yüksek yargıçları atayabilecek bir Senato tarafından koşullandırılmış bir çile olacak. Lula'nın muhtemel yenilgisi, birkaç ay içinde reaksiyoner enternasyonal tarafından altüst edilen Latin Amerika solu için bu 'annus horribilis'in (korkunç yıl) zirvesine işaret edecektir: Önce Şili, ardından Peru, Kolombiya, tüm ilerici liderler Trumpçı sağın aktörlerinin itisiyle bir domino taşları gibi düştü. Jair'in oğlunun büyük başarısı, büyük bir değişim arzusunun ürünü. Ona oy veren 56 milyondan fazla Brezilyalı arasından çok büyük bir kısmı bunu programını ödüllendirmek için değil, ülkenin her yerinde -gittikçe borçlanan dar gelirli kesimler arasında ve son yıllarda aşırı devlet yardımcılığı politikası tarafından ihanete uğramış hisseden orta sınıflar arasında- kaybeden Lula'dan kurtulmak için yaptı. "Antipetizm" olarak adlandırılan bu tutum, PT'ye (Lula'nın partisi) karşı duyulan bir antipatidir. Zaten Flavio'nun zaferden sonraki ilk sözlerinin "Bugün PT dönemi sona eriyor" olması tesadüf değildir.
Kısacası, izlenim o ki Lula yorgun, belki de fazlasıyla kurumsal, artık halkın çocuğu olan sendikacı değil, ülkedeki derin adaletsizliklerle artık mücadele edemeyen bir düzen adamı olarak görünmüş durumda. Bu yüzden de cinayet oranı düşmüş olmasına rağmen soygunlardan korkan, çok şeyi olup da bunu kaybetmekten korkan hoşnutsuzluğun hedefi haline geldi. Aynı zamanda azı ya da hiç şeyi olmayıp yaşlı başkanın istediği hükümet sosyal programlarını maddi koşullarını iyileştirmek için yetersiz görenlerin de hedefi oldu. Karşı cephede ise, siyasetçilerle influencer'lar arasında yarı yolda yer alan bazı genç adaylar büyük bir başarı elde etti.