Geçtiğimiz hafta, Fairford Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF) üssü yakınlarında bir İngiliz bomba imha robotu devriye gezmiş ve bir saldırı tehdidinin an meselesi görünmesi üzerine 85 ev tahliye edilmişti.
Günler sonra Amerika Birleşik Devletleri, İran'a karşı devam eden savaşta kullanılmak üzere orada konuşlandırılmış olan B-1 bombardıman uçaklarını hızla ülkesine geri gönderdi. Hava üssünde yaklaşık bir düzine uçak konuşlandırılmış durumdaydı.
Engellenen bu olay sonucunda herhangi bir suçlama yapılmadı, beş şüpheli ve ardından ayrı bir İngiliz-İranlı şüpheli serbest bırakıldı. Ancak ABD, filosunu geri çekme kararının gerekçesi olarak daha fazla olası saldırı endişesini gösterdi. Tahran, üssü hedef alma iddiasındaki komplo ile herhangi bir bağlantısı olduğunu reddetti.
Analistler, RAF Fairford'un savaş sırasında ABD bombardıman uçakları için bir mola noktası olduğunu, ancak daha da önemlisi Washington'ın İran'a karşı hızlı ve yoğun saldırılar düzenlemesine olanak tanıdığını belirtiyor.
Uzmanlar, bu geri çekilmenin Washington'ın hızlı bir şekilde bomba atma görevleri üretme ve sürdürme yeteneğini azalttığını, ancak ABD'nin İran'ı vurmaya devam etmesini engellemeyeceğini ekledi.
Gulf International Forum İcra Direktörü ve Georgetown Üniversitesi Öğretim Üyesi Dania Thafer, Al Jazeera'ye yaptığı açıklamada, "Amerika Birleşik Devletleri, temel vuruş kabiliyetini değil, kullanışlı bir fırlatma rampasını kaybetmiştir" dedi.
Analistler, İngiliz üssünün ABD'ye İran'a yönelik saldırıları sürdürmek için daha hızlı ve daha verimli bir yol sağladığı konusunda hemfikirdi.
Dünyanın en eski savunma ve güvenlik düşünce kuruluşu olan Royal United Services Institute'te analist olan Christoph Bergs, Fairford üssündeki bombardıman uçaklarının resmi olarak İngiltere hükümetinin talebi üzerine savunma amaçlı saldırılar için konuşlandırıldığını ve muhtemelen mütevazı bir hedef listesine sahip olduğunu söyledi.
Bergs, Al Jazeera'ye verdiği demeçte, "Uçakların geri çekilmesi, İran'a karşı sorti sayısını hızlı bir şekilde artırma kapasitesini düşürerek tehdit seviyesini bir ölçüde azaltıyor" dedi.
Thafer, bombardıman uçaklarının kaybedilmesinin ABD'nin saldırı veya tırmandırma yeteneğini ortadan kaldırmadığını, ancak "diğer varlıkların konumlandırıldığı yere bağlı olarak, uzun süreli bir bombalama kampanyasını daha zorlu hale getirebileceğini" açıkladı.
King's College London Freeman Hava ve Uzay Enstitüsü'nde doktora adayı ve İngiltere Nükleer Caydırıcılık Ağı araştırmacısı olan Arun Dawson, B-1 bombardıman uçaklarının kaldırılmasının bir dizi taktiksel maliyet getirdiğini söylüyor.
Önceden RAF Fairford'da konuşlandırılmış olan ve düşman takibini zorlaştırmak için tasarlanan daha modern B-2 hayalet bombardıman uçağının aksine, "B-1'in temel avantajı, ABD ordusundaki herhangi bir uçağın sahip olduğu en büyük konvansiyonel silah yüküdür" diyen Dawson, B-1'in en az 34 ton mühimmat taşıdığını belirtti.
Dawson, "Bu durum, B-1'i uzun süreli bir hava kampanyası sırasında birden fazla hedefe büyük hacimli hassas güdümlü silahlar ulaştırmada özellikle etkili kılmaktadır" dedi.
İslam Devrim Muhafızları Ordusu'na atıfta bulunarak, "İran savaşında bu hedefler arasında hava savunma altyapısı, balistik füze sahaları ve IRGC tesisleri yer alabilir" diye ekledi.
B-1'lerin çekilmesiyle birlikte ABD'nin artık ABD'den veya diğer uzak üslerden yapılacak uzun menzilli görevlere daha fazla güvenmek zorunda kalabileceğini, bunun da uçuş sürelerini, mürettebat yorgunluğunu ve havada yakıt ikmali ihtiyacını artıracağını açıkladı.
Yine de Dawson, ABD'nin geri çekilme kararını risk analizi yaparak almış olabileceğini söyledi.
"Ani ayrılışları, uçaklara, mürettebatına veya üssün kendisine yönelik özel tehditler yöneltilmiş olabileceğini düşündirüyor" dedi.
Washington, bombardıman uçaklarını geçici olarak geri çekmenin, özellikle ABD'nin gelecekteki operasyonları için kendisini koruyabileceğini de hesaplamış olabilir.