“Lütfen, gitmeden önce anneme sarılabilir miyim? Lütfen anneme sarılmama izin verin” diye yalvariyordu 18 yaşındaki genç kız hakime. İzin vermediler; gardiyanlar onu bir kapıya kadar götürdü. Hıçkırıklara boğulan genç kız annesini çok sevdiğini söylerken, anne de salonun arkasından ona aynı karşılığı veriyordu. Christa Pike, 1990’lar ABD’sinde hâlâ uygulanan bir yöntem olan elektrikli sandalye ile idama mahkum edilmek üzereydi. Hakime kararı okudu: “Elektrik şoku ile idamına karar verilmiştir [...] Tanrı yardımcınız olsun.” 12 Ocak 1995'te 19 yaşındaki Colleen Slemmer'in öldürülmesi olayında cinayet ve suç ortaklığından suçlu bulunmuştu. Christa henüz 18 yaşındaydı. Colleen, Knoxville, Tennessee'deki, dezavantajlı gençlere mesleki eğitim vermeyi amaçlayan ancak yüzeyin altında kontrolsüz bir şiddet ve gözdağı kültürü barındıran federal bir kurum olan Job Corps programındaki sınıf arkadaşıydı. Bu ortamda Christa, kendisine hem baskı uygulayan hem de sevgisini gösteren Tadaryl Shipp ile bir ilişkiye başlamıştı. 1996 yılındaki bu ceza, Christa'yı Tennessee'de iki asırda idama mahkum edilen ilk kadın ve eyaletteki modern idam cezası döneminin en genç mahkumu yaptı. Hikayesinin arka planının, yani cezasını ömür boyu hapse dönüştürebilecek bir travmalar hayatının dinlenmesi için temyiz başvurularında bulunarak otuz yıldır idam koridorunda bekliyor. Yapılan itirazlara rağmen yargı, infaz tarihini 30 Eylül olarak belirledi. Cornell Ölüm Cezası Merkezi akademik direktörü, The Guardian'a yaptığı açıklamada davanın ikilemini şu sözlerle özetledi: “Eğer Christa Pike idam edilirse, idam cezasının en kötüler için değil, aramızdaki en çok zarar görmüş ve savunmasızlar için ayrıldığı doğrulanmış olacaktır.” Bu cümlenin boyutunu anlamak için öncelikle Pike'ın geçmişini yeniden kurmak gerekiyor.
Cinsel İstismar ve Çocuk İhmali
Duruşma sırasında bile görülen sıradan bir ergen imajının (toplu saçlar, henüz çocuksu hatlar, çaresiz ifade) arkasında iki katlı bir hikaye gizliyor: acımasız ve gaddar bir katilin hikayesi ve çok küçük yaşlardan itibaren kendi ailesi içinde bile sistematik istismara uğramış bir kurbanın hikayesi. Travma ve disosiyasyon değerlendirmesinde uluslararası alanda en büyük uzmanlardan biri olan Dr. Bethany Brand, 2023 tarihli adli psikiyatri raporunda bunu şöyle detaylandırdı: “Christa'nın hayatı yoksulluk, aşırı ve kronik cinsel, fiziksel ve duygusal istismarın yanı sıra çocukluk ihmali ile karakterize edildi [...]. 30 yılı aşkın klinik uygulamamda değerlendirdiğim kişilerle karşılaştırıldığında, Christa'nın çocukluk istismarı ve ihmali gerçekten de aşırı düzeydedir.” Bebekliğinden beri annesi Carissa çift vardiya çalışıyor ve onu işsiz ve alkolik babası Glenn Pike'ın bakımına bırakmak zorunda kalıyordu. Bilirkişi raporlarında yer alan aile ifadelerine göre Christa, evin her yanında birikmiş “köpek dışkısı yığınları” ve bulaşıklar arasında emekliyordu. Belki de bu yüzden ve evindeki şefkat yoksunluğundan ötürü küçük kız sevgiyi bunu ona veren tek kişide, babaannesi Delfa'da aradı. Yıllar sonra kendi annesi bunu itiraf edecekti: “Delfa büyükanne Christa için benden daha fazla anne oldu.” Ancak Christa iki yaşına girdiğinde Delfa, onu cinsel istismara maruz bırakacak olan yeni partneri Ernest Johnson ile taşındı.