« Ben sizin neyinize yarıyorum, bir profesör olarak? », « Düşünce özerkliğinizi korurken nasıl öğrenmek istiyorsunuz? » Her dönemin başında, Batı Bretagne Üniversitesi'nde (UBO) İngilizce öğretmeni ve pedagojik inovasyondan sorumlu rektör yardımcısı olan Myriam Guichard, öğrencilerini bu iki soruyla karşı karşıya getiriyor. Üretken yapay zekanın (AI) yarattığı dev dalga karşısında, bu canlı yüzleşme ona göre hala « bir kıvılcım çakmanın ve onların eleştirel düşüncesini teşvik etmenin en iyi yolu ».
Bu yaklaşım, uzun soluklu bir sürecin parçasıdır: 2023'ten bu yana üniversite, yapay zekanın sunduğu zorluklara ortak yanıtlar üretmek ve öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerini geliştirmeyi düşüncelerinin merkezine koymak amacıyla öğretmenleri bir araya getiren bir eylem grubu kurmuştur.
Çünkü bir gerçek var ki, öğrenciler artık yapay zekasız yapamıyor. Şubat ayında yapılan bir Ipsos-Epitade anketine göre, Fransa'daki öğrencilerin %94'ü eğitimleri sırasında yapay zeka kullandıklarını belirtiyor. Ocak ayında yayınlanan bir SOM-Radio-Canada anketi de Québec'te durumun bundan farklı olmadığını, üniversite öğrencilerinin yalnızca %1'inin yapay zekaya hiç başvurmadığını gösteriyor. Hatta bunlardan bazıları yapay zekaya son derece büyük bir bağımlılık gösteriyor: Québec'te ankete katılan öğrencilerin üçte biri, ödevlerinin bir kısmını veya tamamını yazma görevini ChatGPT'ye veya diğer yapay zeka modellerine devrediyor. Kanadalı bu eyalette olduğu gibi Fransa'da da öğretmenler, hala neleri ve nasıl değerlendirebileceklerini belirlemek için kara kara düşünüyorlar.
Bu makalenin okunabilecek %78.88'lik kısmı kalmıştır. Devamı abonelere özeldir.