Kiev'in çatılarındaki hoparlörlerden yükselen ve sakinlere sığınaklara gitmelerini emreden sirenler çaldığı sırada, şehrin güneyindeki korulukların birinde, atıl bir askeri sığınağın nispi sıcaklığında, Vitaliy Aleksandroviç'in iPad ekranında bir sinyal belirir. Kamuflaj giysileri içindeki köyünden beş komşusuyla birlikte masada oturan emekli yarım albay, nasırlı işaret parmağıyla haritayı uzaklaştırır. Dron 30 kilometre uzaklıktadır. Bu kez hedef onlar olabilir. Bölgesel savunma gönüllüleri çelik yeleklerini giyerler, dışarı çıkarlar, projektörleri söndürürler. Biri kamyonetin kasasına atlar, eski Browning makineli tüfeği yükler. Bir başkası ise birkaç metre ötedeki siperde ikinci bir tüfeğe mermi sürer. Herkes kendi yerindedir, ateş etmeye hazırdır. Ancak menzilleri maksimum 2.000 metreyi geçmemektedir. 6.000, hatta bazen 8.000 metre gibi giderek daha yükseklerden uçan bu canavarlara nasıl ulaşılabilir? Kulak kabartan herkesin duyabileceği boğuk uğultu yaklaşmaktadır. Savaşın ilk üç yılında piyade olarak görev yapmış olan ve Kursk taarruzundan ganimet olarak aldığı taarruz tüfeğini taşıyan Yaroslav Litvin, termal kameraya diktiği gözüyle karanlığı dikizlemektedir. Vızıltı büyür. Herkes nefesini tutar. Yaroslav ateş açar. İzli mermiler...
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.