Hükümet ile muhalefet arasındaki görüşmelerin çökmesi ve aralarındaki çatışmanın şiddetlenmesi ülkeyi yine huzursuz bir eşiğe getirdi. PTI liderleri, İslamabad'a yönelik protesto yürüyüşlerine devam edeceklerini açıkladılar.
Federal bakanlar bunu durduracaklarına yemin ettiler ve Hayber Pahtunkhwa'da valilik yönetimi ile olağanüstü hal (OHAL) ilan etme tehditlerini yinelediler. PTI liderleri ise hükümeti böyle bir adım atmaması konusunda uyardı.
Görünüşe göre bir taslak anlaşma hazırlanmış olsa da iki taraf kilit konulardaki uçurumu kapatamadı. Her iki taraf da müzakerelerdeki başarısızlığı karşı tarafa yükledi. Bu çelişkili açıklamalar, çıkmaza yol açan kesin anlaşmazlık noktalarının neler olduğunu belirlemeyi zorlaştırıyor. Yeni bir tur görüşme planlanmıyor. Bunun yerine İslamabad, protestocuların başkente girmesini engellemek için şehrin dört bir yanında kurulan bariyerlerle yeniden bir 'konteyneristan' haline geldi.
Valilik yönetimi getirme tehdidinin hükümet tarafından bir baskı taktiği ve sert politika (brinkmanship) mı yoksa ciddi bir seçenek mi olduğu belirsizliğini koruyor. Her iki durumda da bu durum, hükümetin bunu muhalefet üzerinde bir Demokles'in kılıcı gibi sallama isteğinin sinyalini veriyor. Muhtemelen bu son çatışmanın en endişe verici yönü de budur. Federal bakanlar arka arkaya, koşulların gerektirmesi halinde valilik yönetimi ve OHAL ilan edilebileceği konusunda uyarılarda bulundular, ancak bu koşulların ne olduğunu belirtmediler.
Kendi adına, bir PPP lideri olan KP Valisi Faisal Karim Kundi, valilik yönetimi kuralını "bir zaruret ölçüsü" olarak nitelendirdi ve durumun eyalette bunu gerektirmesi halinde başkanın başbakanın tavsiyesi üzerine bu eylemi gerçekleştirebileceğini söyledi.
Bazı federal bakanlar, KP hükümetini yönetişim başarısızlıklarıyla ve eyalette artan terörizm dalgasını kötü yönetmekle suçlayarak bu hamle için bir gerekçe oluşturmaya çalıştı. Kıdemli bir bakan, PTI hükümetini "teröristlere kolaylık sağlamakla" suçladı. Bu durum, hükümetin rakiplerini şeytanlaştırmak için terörizm meselesini silahlandırmaya hazır olduğunu gösterdiği için talihsizdi. Görüşmelerin çökmesinin ardından bakanların yaptığı açıklamalar PTI'ya yönelik bu suçlamaları yansıtıyordu.
Tarihimiz, eyalet hükümetlerini görevden almanın ülke için her zaman kötü sonuçlandığını göstermektedir.
İslamabad'daki mevcut siyasi iktidarın valilik yönetimi getirme tehdidinde bulunması ilk kez gerçekleşmiyor. Bu tür tehditler geçmişte de, özellikle PTI KP'den İslamabad'a bir yürüyüş duyurduğunda ortaya çıkmıştı. Ancak bu kez tehditler daha sürekliydi ve daha ciddi duyuluyordu. Önemli bir şekilde, müzakerelerde tekrarlandılar.
Bu tehditler ülkenin geçmişteki tatsız siyasi deneyimini hatırlatıyor. Eyalet hükümetlerini görevden almanın Pakistan'ın çalkantılı siyasi tarihinde uzun bir geçmişi vardır. Ülkenin her eyaleti bir ya da başka bir zamanda valilik yönetimi altına alınmıştır. Ülkenin bağımsızlığından kısa bir süre sonra, eyalet hükümetleri, siyasi hoşgörüsüzlüğün ve sinsi otoriterliğin erken bir göstergesi olarak merkezi hükümet tarafından özetle görevden alınmaya başlandı. Devrilen ilk hükümet 1949'da Pencap'ta oldu. Bu şanssız gelenek onlarca yıl boyunca devam etti. 1970'lerde KP ve Balochistan'daki muhalefet yönetimindeki eyalet hükümetleri Başbakan Zülfikar Ali Butto tarafından görevden alındı.
Bunun ulusal birlik üzerinde korkunç sonuçları oldu. Federasyonu zayıflattı ve demokrasiyle alay etti. Daha küçük eyaletler arasındaki yabancılaşmayı derinleştirdi, bölgesel duyguları körükledi ve 1970'lerde Balochistan'daki ayaklanmaya yol açtı. Bunun kökleri 1950'lere kadar izlenebilirdi.