Onlarca yıldır "anda yaşama" fikri, kişisel gelişim ve çağdaş maneviyat içinde en yaygın konseptlerden biri haline geldi. Bu popülaritenin büyük bir kısmı, "Şimdi'nin Gücü" adlı kitabında var olan tek gerçek anın şimdi olduğunu öne süren Alman yazar Eckhart Tolle'e dayanıyor. Yazara göre zihin genellikle geçmişin anıları ile geleceğin kaygıları arasında sıkışıp kalıyor; bu dinamik ise acıyı besliyor ve hayatı dolu dolu yaşamayı zorlaştırıyor. Bunun karşısında, "Şimdi"yi varlığın merkezine koyan bir perspektif değişikliği öneriyor. Şimdiki zaman neden gerçekten var olan tek şeydir? "Şimdi'nin Gücü"nün en bilinen pasajlarından birinde Tolle, "Şimdiki an sahip olduğunuz tek şeydir" diyor ve bu fikrin gerçek bilincine varmanın acı, kaygı ve günlük çatışmalarla olan ilişkiyi değiştirebileceğini savunuyor. Yazar için psikolojik acıların büyük çoğunlukla nostalji, pişmanlık ya da henüz gerçekleşmemiş olanın sürekli beklentisi yoluyla zamanla kalıcı bir ilişki kurmaktan kaynaklandığını belirtiyor. Bu nedenle zamanı yalnızca hayatın pratik yönleriyle sınırlandırmaya ve onu kişisel kimliğin geçtiği yer haline getirmemeye davet ediyor. Onun önerisi, geçmiş ve gelecek yalnızca somut meseleleri çözmek için gerektiğinde ziyaret edilirken, "Şimdi'de ikamet etmek"ten ibarettir.
Şimdiki zamana direncin bedeli Kitabın bir diğer merkezi konsepti ise gerçekliğe karşı içsel dirençtir. Tolle, bir insan halihazırda gerçekleşmekte olan şeyi reddettiğinde, acıyı artıran ek bir çatışma yarattığını savunur. Bu anlamda, şimdiki zamana bir boyun eğme tutumu olarak değil, zaten var olan şeyin bilinçli bir kabulü olarak "evet" demeye davet eder. Onun bakış açısına göre, gerçekliğe karşı çıkmak hayatın kendisine karşı çıkmakla eşdeğerdir, çünkü hayat her zaman şimdi gerçekleşir. Yazar, bu direnç terk edildiğinde birçok durumun artık sürekli çatışma içinde yaşanmadığını ve daha büyük bir netlik ve sakinlikle deneyimlenmeye başlandığını ifade ediyor.
Şimdiki zamanı kabul etmek her zaman hoş olduğu anlamına gelmez Tolle, şimdiki zamanın her zaman konforlu olmadığını açıklıyor. Kitabın kendisinde, "Şimdiki an bazen kabul edilemez, hoş olmayan veya korkunçtur" diye itiraf ediyor. Bununla birlikte, bir durumun tetikleyebileceği acı ile bu gerçekliği zihinsel olarak reddettiğinde ortaya çıkan ek ıstırap arasında ayrım yapıyor. Bu perspektiften bakıldığında, şimdiki anı kabul etmek, ne oluyorsa onu onaylamak veya onu değiştirmekten vazgeçmek anlamına gelmez; aksine, nasıl hareket edileceğine karar vermeden önce zaten var olan bir gerçekliğe karşı savaşarak enerji harcamayı bırakmak demektir. Yazar için korku, hayal kırıklığı veya sıkıntıdan yola çıkarak fevri bir şekilde tepki vermek yerine, ancak bilinçli kabul yoluyla daha büyük bir berraklıkla yanıt vermek mümkündür.