81 yaşına girmeye hazırlanan Luiz Inácio Lula da Silva, bir kez daha, dördüncü kez başkan olmak ve 85 yaşına kadar ülkeyi yönetmek istiyor. Latin Amerika'nın çağdaş tarihindeki en önemli liderlerden birinin durumu tek bir cümleyle özetlenebilir: Sonsuz olmaktan başka bir şeyi kabul etmeyen gibi görünen bir siyasetçi. EL MUNDO'ya konuşan iki kez Uruguay başkanlığı yapmış Julio María Sanguinetti, «Lula zaten Brezilya'da tarihi bir figür, bir kez daha başkan olmak ona hiçbir şey katmayacak» dedi ve ekledi: «Ayrıca onu ilk iki dönemine göre daha gergin hissediyorum. Lula çok neşeli ve hazırcevaptı. Hapishane sürecinin onu psikolojik olarak biraz sarstığına inanıyorum.»
Bundan dört yıl önce Lula, Jair Bolsonaro'yu yüzde 50,9'a karşı 49,1 gibi çok kıl payı bir farkla mağlup edeceği seçim kampanyasını sesini kaybederek tamamlamıştı. Dört yıl sonra ise rakibi, sert sağın simgesi olan eski başkanın büyük oğlu Flavio. Ancak İşçi Partisi (PT) etrafında kümelenmiş solda rakipsiz ve hegemonik bir lider olan Lula'nın hâlâ sesi çıkıyor. Röportajları, konuşmaları ve spor salonundaki rutinini gösterdiği her tür platformdaki sonsuz paylaşımlarıyla hep aynı şeyi söylüyor: Beni Joe Biden'la karıştırmayın, ben yönetebilecek durumdayım.
Lula, dokuz kişinin tek bir şilteyi nöbetleşe paylaştığı, sadece iki odalı kerpiç bir evde ülkenin yoksul kuzeydoğusunda doğdu. Geri kalanlar yerlere seriliyordu. Babası o daha iki haftalıkken başka bir aile kurmak için onu terk etti; 1964 yılında marangoz olarak çalışırken sol elinin bir parmağını kaybetti, ilk eşi 1971'de hepatitten öldü ve doğmak üzere olan çocuğu da onunla birlikte gitti. On yıl önce gırtlak kanserini yendi, ikinci eşi 2017'de hayatını kaybetti ve yolsuzluk suçlamasıyla mahkûm edildikten sonra, mahkûm eden hâkimin bunu yapmaya yetkisi olmadığına hükmeden Yüksek Federal Mahkeme (STF) tarafından serbest bırakılmadan önce 2018 ile 2019 yılları arasında neredeyse iki yıl hapiste yattı.
Kendisinden 21 yaş küçük üçüncü eşi Rosângela Lula da Silva'ya (Janja) karşı derin bir aşk ve bağımlılık duyan Lula, Time dergisine verdiği bir röportajda siyasetin vücudunun her hücresinde, kanında ve kafasında yaşadığını itiraf etmişti. Neden devam ettiği sorulduğunda Lula, «Benim bir davam var» diyor.
Sekiz yaşında seyyar satıcı, dokuz yaşında boyacı olan Lula, 14 yaşında bir metal fabrikasına girip torna işçisi olmasından önce ergenlik döneminde kuru temizleme asistanlığı yaptı. Ardından sendikal liderlik yılları, 1964'te başlayan askeri diktatörlük döneminde ve 1985'ten itibaren demokraside siyasi yükselişi geldi. O zamana kadar yasal adının yanına «Lula» lakabını da eklemişti.
1986'da PT milletvekili olan Lula, 2002, 2006 ve 2002 seçimlerini kazanmadan önce üst üste üç başkanlık seçimi kaybetti (1989, 1994 ve 1998). O zamana kadar Che Guevara tişörtlerini çoktan bir kenara bırakmış ve Brezilya'nın orta sınıflarını ve dünyanın en büyük ekonomilerinden birinin güçlü iş insanlarını korkutan imajını yumuşatmıştı. Geriye, 1989'da Lula'nın başkan olması durumunda ülkeyi hep birlikte terk etmek için bir uçak satın alacaklarını duyuran bir grup Brezilyalı iş insanının provokasyonu kalmıştı.
Lula her şeyden önce derin bir pragmatisttir. Ekonomi politikası, komşularının birçoğunun devletçi hayallerinden çok uzaktaydı.