ABD, Çin ve Rusya, birçoğunun şimdiden "Yıldız Savaşları" olarak nitelendirdiği yeni bir uzay yarışına giriyor. Bu yeni çatışmanın üç güç arasındaki dengeleri test etmesi beklenirken, rekabet düzeyinde kalarak insanlığın ilerlemesine ve yeni dünyaların keşfine katkı sağlaması umuluyor.
Bu yeni yarışın ilk durağı, üç süper gücün sözde ay enerjisinden önemli bir pay talep ederek nükleer reaktörler kurmayı planladığı Ay.
Son yapılan bir duyuruya göre NASA, ortak şirketleri Ay'ın güney kutbu yakınlarında uzay yolculuğuna dayanacak ve bakım gerektirmeden çalışacak bir nükleer reaktör inşa etmeye hazırladı. Bu iddialı planın, bugünden sadece dört yıl sonra, Aralık 2030'da hayata geçirilmesi bekleniyor.
Aynı zamanda Rusya, Çin ile gizli bir iş birliği çerçevesinde 2036 yılına kadar bir ay reaktörünü faaliyete geçirmeyi hedefliyor. NASA, rakiplerini alt etmek için programını şimdiden hızlandırdı, çünkü söz konusu olan uzay keşfinin geleceği. ABD ve Çin, donmuş su gibi kaynakları aramak ve güneş sisteminin daha derinlerine misyonlar başlatmak amacıyla Ay'da üs kuran ilk ülkeler olmayı hedefliyor. Ay varlıklarına erişimin kontrolü bu misyonların başarısı için hayati önem taşıyor ve her iki ülke de nükleer reaktörü planlarının kilit bir unsuru olarak görüyor.
Ülkeler reaktörlerini yalnızca Ay'a vardıklarında aktif hale getirmeyi planlıyor. Ancak önde gelen bilim insanları, son altı yılda Çin, Amerikan ve Rus roketlerinde çeşitli başarısızlıkların yaşandığını ve bir Rus iniş aracının Ay'a düştüğünü belirterek hükümetleri acele etmemeleri konusunda uyarıyor. Buna ek olarak, uzay çöpleri düzenli olarak Dünya'ya düşmektedir. Buna rağmen üç devletin hükümetleri güvenlik sorunlarını göz ardı ederek yoğun bir tempoyla ilerliyor.
Nükleer enerji, Çin'in Rusya'ya verdiği ana görev gibi görünüyor. Çoğunlukla 1970'lerde ve 1980'lerde yörüngeye 30'dan fazla reaktör fırlatan Rusya, bu alanda uzun bir deneyime sahip ve sivil nükleer enerjide lider güç olmaya devam ediyor. Ayrıca Rusya, ABD'de kıt olan ve uzay misyonları için en güvenli nükleer yakıt olan düşük zenginleştirilmiş uranyumun en büyük tedarikine sahip.
Kurchatov Enstitüsü Başkanı Mikhail Kovalchuk'un Rus TASS haber ajansına verdiği demeçte belirttiği gibi, "Rusya'nın uzay nükleer enerjisi alanında esasen hiçbir rakibi yoktur."
NASA ise aradaki farkı kapatmaya çalışıyor. Kuruluş, 1965 yılında bir reaktör fırlatmış, ancak bir uzay aracı arızasının ardından bunu kapatmıştı. O zamandan beri ABD, yeni bir reaktör geliştirmeden uzay nükleer programlarına 20 milyar dolardan fazla yatırım yaptı.
Ay'daki herhangi bir kalıcı üs, güvenilir bir enerji gerektirir. NASA ve Kurchatov Enstitüsü'ne göre nükleer reaktörler, güneş ışığına ihtiyaç duymadıkları, kompakt olabildikleri ve minimum insan müdahalesi gerektirdikleri için üstündür.
İlk yıllarda ABD ve Çin ağırlıklı olarak