Kayıtlı öğe sınırınıza ulaştınız.
Daha fazla eklemek için kaydedilenler listenizden öğe kaldırın.
Logan Road üzerindeki Greenslopes KFC olmasaydı kimse nerede yaşadığımı bilmezdi.
Çocukluğumun anılarının arka planında dağ manzarasıyla Mt Gravatt'ta büyüyerek hep bir güney yakası kızı oldum.
Ancak eyaletler dışında çalışarak geçen dönemlerin ardından büyüdüğüm şehre döndüğümde, evi diyecek yeni bir yer bulma vakti gelmişti. Yaşlanan ebeveynlere yeterince yakın, ama çok da yakın değil. Ve işe yakın, böylece ABC South Bank'teki 24 saat süren vardiyalar dizginlenebilir ve hayatımızı ele geçirebilirdi.
Şehre o kadar yakın bir ev alma ihtimalinin sadece gazeteci bütçemizi aştığını kısa sürede fark ettik, ancak Greenslopes'ta diğer tüm şartlarımızı karşılayan küçük bir daire bulduk.
Burası Brisbane'in büyüleyici küçük bir köşesi: Aynı anda iki şeritte ilerleyen bir semt sorunu olan bir sınır – bir şeritte hızla devam eden inşaat ve değişim, diğerinde ise ana yolların hemen kenarındaki nostaljik kır tarzı evler yer alıyor.
Şehre bu kadar yakın olması, farklı bir kitlenin de ilgisini çekmesini sağlamış. Greenslopes ile aslında başka herhangi bir yer arasındaki biraz tartışmalı sınırın hangi tarafında yaşadığımızı belirledikten sonra, oğlumuzu Greenslopes Devlet Okulu'na kaydettirdik. Orada onlarca farklı kültürden çocukla çevrili olarak büyüdü.
Her yıl parçası olmaktan şans duyduğumuz yerel geleneklerden biri, geleneksel Greenslopes Devlet Okulu Anzac Günü geçidiydi. Babam Borneo çatışmasının (1963-66, araştırabilirsiniz) bir gazisidir, ancak büyürken bana asla kimseye söylemememi söylemişti. Hiç yürüyüş yapmadı, günü bu şekilde anmadı veya orada yaşananlar hakkında konuşmak istemedi. Sadece insanlara Vietnam'a gittiğimi söyle, çünkü böylesi daha kolay derായിരുന്നു dedi.
Fakat oğlum Ronan dünyaya gelince, her şey değişti. Greenslopes Devlet Okulu, Holland Park Muharip Gaziler Derneği (RSL) üyelerini, ebeveynler ve büyükanne ve büyükbabalarla birlikte Anzac Günü anma törenlerinin özel bir parçası olmaya davet ediyor. Dört yaşındaki çocuklar bile Avustralya ve Yeni Zelanda ulusal marşlarını söylüyor ya da başları önde, küçük bir mumu veya çiçeği kucaklayıp oraya bırakmak üzere okulun anma mabedine ikili kollar halinde yürüyorlar.
Okul, babamın savaş hizmetini öğrendikten sonra, her yıl Anzac töreninin özel bir konuğu haline geldi. Ve bu geleneği Ronan liseye geçtikten sonra bile sürdürerek her yıl geri dönmesini istediler. Madalyalarıyla birlikte törenin ön sıralarında kendine bir yer verilen babam, gururla torununun ve bu küçük okul topluluğunun diğer gazi ebeveynleri ve büyükanne-büyükbabalarının yanında oturuyor.
Okulun çok iyi yansıttığı şekliyle burası, bölgenin savaş tarihine yapılmış harika bir saygı duruşudur.
Okul kapılarından Greenslopes Hastanesi'ni görebilirsiniz; günümüzde hâlâ pek çok insanın Savunma Hastanesi olarak andığı, tepe üstünde nöbet tutmaya devam eden yer. O zamanki askeri hastane, Avustralya hayatta kalma mücadelesi verirken 1942'de açılmış ve ilk hastaları Pasifik, Avrupa, Kuzey Afrika ve Orta Doğu'daki cephelerden gelmişti. Günümüzde bile oradaki Gallipoli Tıbbi Araştırma merkezi, gazi sağlığı konusunda uzmanlaşmış çalışmalarıyla uluslararası düzeyde tanınmaktadır.
Aklıma Greenslopes geldiğinde aklıma gelen o harika kültürel lapa potporidir. Bunu yerel Greenslopes Alışveriş Merkezi'nde, Lalaland Cafe ve Kore restoranından Taste of Saffron'daki Pers yemeklerine, Mr Noodle'a, Uncle L'e kadar uzanan popüler küçük yemek mekânlarında görebilirsiniz.