1985 yılında Xi Jinping, Muscatine, Iowa'da Star Trek hayranı bir gencin odasında uyumuştu. 31 yaşındaydı, Çin'in Zhengding ilçesinde yerel bir Komünist Parti yöneticisiydi ve domuz yetiştiriciliği ile mısır kullanımıyla ilgilenen bir heyetle seyahat etmişti. ABD ve Çin'in diplomatik ilişkileri henüz altı yıllık idi. Geleceğe yolculuk üzerine bir dizinin anılarını inceleyen o misafirin, geleceği Washington ile paylaşan bu küresel gücün başkanı olarak geri döneceğini o evdeki hiç kimse bilemezdi.
Kırk bir yıl sonra bu seyahat, o dönemde hayal edilmesi güç olan başka bir sahneye sahne oldu. Xi'nin uçağı, Washington dışındaki Ortak Üs Andrews'a indi ve Donald Trump, merdivenlerin dibinde onu bekliyordu. Melania Trump da Çin'in birinci hanımı Peng Liyuan'ı karşılamak üzere oradaydı. İki çift, pistte serilen kırmızı halı üzerinde selamlaştı; askeri bir bando çaldı, top atışları yapıldı ve tören sırasında bir B-1 bombardıman uçağı uçuş gerçekleştirdi. Uçağın çıkardığı gürültü Trump'ın yüzünü buruşturmasına neden oldu. Xi ise kayıtsız kaldı. Bir ABD başkanı genellikle konuklarını havalimanında değil, Beyaz Saray'da karşılar. Aslında Xi, Trump Mayıs ayında Pekin'e gittiğinde pistte hazır bulunmamıştı. Protokoldeki bu fark kasıtlıdır. Trump, baş rakibinin liderine, müttefik ülkelerin devlet başkanlarına nadiren gösterdiği bir özen gösterdi.
Bu Perşembe günü Trump; bir devlet töreni, askeri geçit töreni ve Amerikalı büyük teknoloji şirketlerinin yöneticilerinin katıldığı bir akşam yemeği daha ekleyecek. Harvard Üniversitesi Kennedy Kamu Yönetimi Okulu'nun eski dekanı Graham Allison sosyal medyada, "Başkan Trump bir gösteri sanatları ustasıdır" diye yazarak, bu sıcak karşılamanın Amerikan başkanının Çinli lider duyduğu "benzeri görülmemiş saygıyı" gösterdiğini belirtti.
Siyasete atıldığında Çin'i Amerikan fabrikalarını boşaltmakla suçlayan Trump, artık Çinli mevkidaşına sürekli olarak halka açık övgüler yağdırıyor. Pekin'i ülkesinin sanayi gerilemesinin baş sorumlusu olarak göstermekten vazgeçip, Xi ile kişisel bir ilişkiyi sürdürmeye yöneldi. Bu değişim, iki süper güç arasındaki rekabeti ortadan kaldırmış değil. Her halükarda, Çin'in karşılık verecek aynı silahlara ya da daha fazlasına sahip olduğu bir dönemde Washington'ın Çin'e baskı yapmanın ne kadar maliyetli olduğunu keşfettiği – ve çektiği – söylenebilir.
Geçen yılki tarife savaşı, her iki ekonomiyi de %100'ün üzerindeki vergi oranlarıyla birbirini tehdit etmeye yöneltti. Pekin, otomobillerden askeri teçhizata kadar her şeyin üretiminde vazgeçilmez olan nadir toprak elementlerindeki hakim konumunu kullanarak karşılık verdi. Gerginlik, taraflardan birinin teslim olmasıyla değil, bir ateşkesle sona erdi. Çarşamba günü, başkanlar müzakere masasına oturmadan hemen önce ABD Hazine Bakanı Scott Bessent, kasım ayında sona erecek olan bu ateşkesin 10 Ocak'a kadar uzatılması konusunda iki ülkenin mutabakata vardığını duyurdu.
Uluslararası analistlerin çoğu, Xi'nin 11 yıl sonra Washington'a yaptığı ilk devlet ziyaretine, Trump'ın ona vermek isteyeceğinden çok daha fazla manevra alanıyla geldiğini savunuyor. Çin kritik mineraller konusunda belirleyici bir kozu elinde tutarken, ABD yarı iletkenler ve bunları üretmek için gerekli ekipmanlar konusundaki kendi kozunu koruyor. Trump, kasım ayındaki ara seçimler öncesinde sonuçlar sergilemek zorunda ve İran'la yaşanan bir savaşın baskısı altında yönetimi sürdürüyor.