Mart ayında transatlantik köleliğin «insanlığa karşı en ağır suç» olarak tanınmasının ardından Afrika grubu, 4 Eylül'de Birleşmiş Milletler'de, Afrika'nın boyutunu bozan sözde «Mercator» projeksiyonu dahil olmak üzere planisferlerin değiştirilmesini talep eden «Haritayı düzeltmek» kararıyla yeni sembolik bir zafer kazandı. Bağlayıcı olmayan bu girişimler, kölelik ve sömürgecilikle bağlantılı tazminat meselesini diplomatik tartışmaların merkezine yerleştiriyor.
Paul-Simon Handy, Afrika Birliği nezdinde temsil ettiği Doğu Afrika Güvenlik Araştırmaları Enstitüsü'nün Addis Ababa'daki bölgesel direktörüdür. Kendisi, Afrika devletlerini, güncel siyasi ve ekonomik zorluklar karşısındaki sorumluluklarını üstlenmelerinden vazgeçmeksizin, geçmişlerinin anlatısının kontrolünü yeniden ele almaya çağıran bir «sorumluluk hafızasını» savunmaktadır.
Bunlar iki önemli diplomatik zaferdir. Bu dosyaları sırtlayan Afrika Birliği, Gana ve Togo ile Birleşmiş Milletler'deki Afrika grubu bir inisiyatif alma kapasitesi kanıtlamıştır. Artık Batılı, Çinli veya Rus diğer güçler tarafından formüle edilen önerilere tepki veren bir Afrika söz konusu değildir. Burada Afrika bir sorunu tespit ediyor, bir teklif formüle ediyor ve ardından bunu desteklemek için bir koalisyon inşa ediyor. Bunu yaparak diğer güçleri tavır almaya zorluyor.
Bu tamamen yeni bir durum değil. Ancak bu meseleler, dünyanın geçmişi algılama biçiminde bir zafer teşkil etmektedir: Anglo-saksonların deyimiyle bir «anlatı»yı («a narrative») dayatma kapasitesini gösteren normatif bir zafer.