Tarihi incelediğimizde, çok gerilerden beri istikrarın olmadığını gözlemliyoruz. İnsanlık yönünü kaybettiği ve Hakikatin Işığı ile artık bağ kuramadığı için hayatın ruhsal gerçekliğini aydınlatmaya gelen Oğlu İsa'nın gelişinden sonraki dönemle başlayalım. Çeşitli aşamalardan geçtik.
Bunlardan biri Roma Kilisesi'nin kuruluşu; ardından Konstantinopolis'teki Schisma (Bölünme); Luther'in tepkileri ve reformu; Evangeliklerin ortaya çıkışı; ruha ve reenkarnasyonlara vurgu yapan Kardec; Ulus-Devletin yaratılması; Adam Smith ve iktisat teorisi; Marx, Kapitalizme eleştiriler; Komünizm; Birinci Dünya Savaşı; İkinci Dünya Savaşı; doların yaratılması ve Devlet Kapitalizmi oldu.
Bütün bu dönemlerde istikrarsızlık kesintisiz devam etti. Neden mi? İnsanların bir arada yaşamı her geçen gün daha da zorlaşıyor. Benmerkezci olan insanlar, her zaman kendilerinin haklı olduğuna, başkalarının ise haklı olmadığını düşünürler. Hayatın sürdürülebilmesi için sürekli bir hayatta kalma mücadelesine dönüştüğü, yani genel yaşam koşullarını iyileştirmek için sürekli çabanın ve insan türünü geliştirme arayışının eksik olduğu temel amaçlar eksikti. Temel amaçlar zayıfladı ve bunlarsız yaşamak kalıcı bir hayatta kalma mücadelesine dönüştü.
Gelecekle ilgili endişesizlik geçen yüzyıllar oldu. Birçok krizle birlikte nüfus yarı eylemsiz, inisiyatifsiz bir halde bulunuyor ve bu nedenle olaylar gerçekleştiğinde gafil avlanıyor. Bireylerin evrensel doğa yasalarına saygı duyarak genel yaşam koşullarını aramaları için iradelerini uyandırmak gereklidir. Eylemsizlik zararlıdır çünkü akıl ve irade özgürlüğüyle donatılmış varlıkları daha büyük bir çarkın mekanik parçalarına dönüştürür. Bu eylemsizliği kırmak, gerçeklikle filtersiz yüzleşmek için cesaret gerektirir. İnsanın uyanması ve kendi bilincinin ve hayatının dizginlerini eline alması gerekir.
Bir halkın, bir ulusun kararları nasıl alınır? Kararlarda kimler yer alır? Nüfusun birikmiş bilgisi, hedefleri, geleceğe bakışı, hayatı doğallıkla anlama biçimi olmalıdır. Ruhsal uyuşukluk ve zihinsel körelme nedeniyle bu durum artık genellikle gerçekleşmiyor. Liderler kararları kendi çıkarlarına göre manipüle ediyor ve yönlendiriyor. Ulus ilerlemiyor, nüfus evrimleşmiyor.
Bireyler, Dünya'daki geçici geçişlerinde iyi meyveler toplamak için bilinçli olarak uyum sağlama, özgür karar verme kapasitesine sahiptirler; ancak küçük krallarmış gibi hükmetme niyetinde olurlarsa, cehaletleri ve benmerkezcilikleriyle çevrelerinde kaos yaratacaklardır. Bunu anladığımızda, neden istikrar olmadığını biliriz.
Günümüzdeki zorluklar senaryosunda öne çıkan şey, üçüncü dünyanın genişlemesi ve sefaletin artması, yani kendi kendine yönetim koşullarını yitiren ülkelerdir. Kuşkusuz bu, kapitalizmin başlangıcından bu yana insanlığın en karmaşık ekonomik durumudur; ki kapitalizm, geldiği noktaya ulaşmak için birçok yapıyı ortadan kaldırmak zorunda kalmıştı. Brezilya'da kendi kaderini çizecek kararlı bireyler eksikti. Belki de irade ve cesaret eksikliği vardı. Artık sadece Brezilya için değil, borçlar ve açıklarla ulus-devletin yıpranması durumu birçoğunu etkiliyor ve bu durum onları dışarıya karşı eylemsiz bırakırken, içeride ise iktidarı ele geçirme mücadelesiyle kutuplaşmaya yol açıyor.
Finansal soğuk savaş herkesi ve her şeyi yakalamaya başladı: Egemen ulus-devlet, istikrarlı çalışma, güçlü ulusal para birimi, sabit kültürel kimlik, yeni nesillerin hayata iyi hazırlanması baskı altında. Eski inançlar ve gelenekler paramparça oluyor. Büyük...