Brezilya devlet başkanlığı seçimlerinin ilk turundan önceki haftalarda, Başkan Luiz Inacio Lula da Silva'nın uluslararası danışman ekibi yabancı devlet başkanlarıyla üç telefon görüşmesi koordine etti: İlki Temmuz ayı sonlarında Çin'den Xi Jinping ile yapıldı; ardından Ağustos başlarında Rus lider Vladimir Putin ile devam edildi ve son olarak 21 Ağustos'ta Brezilya devlet başkanı Donald Trump ile yaklaşık bir saat yirmi dakika telefonda görüştü. Dördüncü bir dönem için aday olan ve başkanlık görevini yürüten Lula, yaptığı üç görüşmede de büyük küresel savaş çatışmaları karşısında Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin daha verimli hale getirilmesi gerektiğini, Brezilya'nın Lula'nın 2002'de ilk kez seçilmesinden bu yana daimi bir koltuk elde etmeye çalıştığı bir platform olduğunu liderlere ilettiğini açıkladı. Esasen Ukrayna ile Rusya arasındaki savaşlara ve Orta Doğu'da yaşanan tehlikeli senaryoya değindi. Bugün Brezilya, çok taraflılığın dünyanın farklı bölgelerinde Trump ve müttefikleri tarafından güçlü bir saldırıyla karşı karşıya olduğu bir dönemde, sözde Küresel Güney'de çok taraflılığın en önemli savunucularından biridir. Bu nedenle Brezilya seçimlerinin sonucu sadece Brezilya için önemli değildir. Lula ile –zafer kazanması durumunda Trump'ın ABD'si ile aynı çizgiye gelecek olan– Flavio Bolsonaro arasındaki çekişme, uluslararası kuruluşların rolünü savunanlar için bir yenilgiyi temsil edebilir ve sonuç olarak, bu kuruluşları çöküşteki bir dünyanın parçası olarak gören ve İkinci Dünya Savaşı'nın sonundan bu yana dünyanın bildiği kurallar olmaksızın yeni bir düzeni savunan bir grup ülkenin güçlenmesine yol açabilir.
Kuruluşlara ve çok taraflı organizasyonlara yönelik saldırılardan bahsedildiğinde, sadece Birleşmiş Milletler ve onun yörüngesinde işleyen her şey düşünülmemelidir. Çok taraflılığın eleştirmenleri aynı zamanda, örneğin soykırım, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlarla suçlanan bireyleri yargılayan Lahey merkezli bağımsız ve kalıcı bir mahkeme olan Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne (UCM) de bakmaktadırlar.
1998'de onaylanan ve 2000 yılında ABD tarafından imzalanan ancak bu ülke tarafından hiçbir zaman onaylanmayan ve 2002'de yürürlüğe giren Roma Statüsü ile yönetilen UCM, Trump yönetimi tarafından sert siyasi ve mali yaptırımlarla karşı karşıyadır. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail gibi müttefiklerinin niyeti, bölge ülkelerinin UCM'den çekilmesini sağlamaktır. Latin Amerika ve Karayipler'de 28 ülke Roma Statüsü'nü onaylamış ve mahkemenin üyesi olmuştur, bu da bölgeyi uluslararası kuruluş içindeki en önemli bölgelerden biri haline getirmektedir. Son zamanlarda Venezuela, Beyaz Saray'ın yoğun baskısı altında, kurumdan çekileceğini duyurdu; bu süreç yaklaşık bir yıl sürebilir. Ancak Trump daha fazlasını istiyor ve tek kişi de o değil.
LA NACION'a konuşan Paraguaylı diplomatik kaynaklara göre, Eylül ayında New York'taki Birleşmiş Milletler Genel Kurulu paralelinde gerçekleştirilen bir toplantıda, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Paraguay Devlet Başkanı Santiago Peña'ya, Ekvador Devlet Başkanı Daniel Noboa'ya ve Bolivya Devlet Başkanı Rodrigo Paz'a, Venezuelalı Delcy Rodríguez'in adımlarını takip etmelerini rica etti. Paraguaylı diplomatik kaynağın belirttiğine göre, Peña için UCM'den ayrılmak hiç de kolay olmayacak: Ülkesinde Parlamento'da mutlak çoğunluk ve ortalama bir onay gerekmektedir...