Şiddetli yağışlardan kaynaklanan bir felaketin boyutunun sadece yağışın şiddetine değil, aynı zamanda riskli bölgelerdeki yapılaşmaya ve savunmasız altyapıya bağlı olduğu ortak sonucuna, diğerlerinin yanı sıra yeni bir araştırmayla, Anastasios Stamos ve Atina Üniversitesi Aşırı Olaylar ve Doğal Afetler Yardımcı Doçenti Mihalis Diakakis ulaşıyor.
Araştırmanın odağında, 2007'den 2025'e kadar aralarında Yunanistan'ın da bulunduğu Avrupa'daki sel olayları yer alıyor. Özellikle analiz edilen vakalar; Avusturya, Hırvatistan, Bosna-Hersek, Sırbistan, Fransa, Almanya, Belçika, Yunanistan (Daniel fırtınası), İtalya, Polonya, Portekiz, İskandinav ülkeleri, İspanya, İsviçre ve Birleşik Krallık'taki sel olaylarından oluşuyor.
Araştırmanın yazarlarından biri olan Bay Diakakis, Atina-Makedonya Haber Ajansı'na (AMNA) yaptığı açıklamada, öne çıkan hususun, sel felaketlerinin yalnızca aşırı doğa olayları nedeniyle değil, mekânsal planlamanın tehlike bölgelerini dikkate almaması durumunda ortaya çıktığı olduğunu belirtiyor.
Bay Diakakis, AMNA'ya yaptığı açıklamada şu ifadeleri kullanıyor: "Tespit edilen şey, sel probleminin ve büyük felaketlerin yalnızca aşırı olaylar nedeniyle ortaya çıkmadığıdır. Çok önemli bir parametre de mekânsal planlamanın tehlike bölgelerini dikkate almaması gerçeğidir. Yani tehlike bölgelerini büyük ölçüde göz ardı ederek büyüyoruz. Avrupa genelinde şehirler, nehir yataklarının nerede olduğunu pek dikkate almadan tasarlanmıştır. Bu durum, bu felaketlerden sonraki toparlanma süreciyle de ilgilidir. Yasal çerçevesini, inşaat yönetmeliklerini, tasarımını ve hazırlığını güncelleyen bir toplumun daha iyi sonuçlar elde ettiği görülmektedir. Hiçbir şeyi güncellemeyen ve eskiye benzer şekilde inşa etmeye devam eden bir toplum ise daha büyük ve daha ciddi sorunlarla karşı karşıya kalmaktadır."
Aynı zamanda araştırmada, Avrupa'daki son sel felaketlerinden çıkarılabilecek dersler ve bunların daha dirençli bir sel riski yönetiminin şekillendirilmesine nasıl katkı sağlayabileceği inceleniyor. Ek olarak, bu tür tehlikelere karşı zamanında ulaşmayan veya anlaşılmayan ve sonuçları ciddi şekilde kötüleştirebilecek uyarılar meselesi de öne çıkarılıyor. Araştırmada vurgulanan bir diğer husus ise, bir felaket sonrasında toplumların ve kurumların verdiği tepkilerdir; yani politikada, tasarıma ve hazırlıkta değişikliklerin gözlemlenip gözlemlenmediği ve bunların kalıcı bir risk azaltımına ne ölçüde dönüştüğüdür.
Vurgulandığı üzere, Avrupa'daki sel felaketleri; hızlı kentleşme, altyapıların kırılganlığı ve iklim değişikliğiyle bağlantılı daha şiddetli hava koşulları gibi faktörler nedeniyle giderek daha sık ve şiddetli hale gelmektedir.
Araştırmanın sonuçları beş kritik hususu gözler önüne sermektedir: Kentsel alanlarda artan nehir taşkınları sıklığı, kentleşmenin ve yetersiz akışın etkileri, iklim kaynaklı tehlikelerin biçimsel özellikleri, zamanında uyarıların yayılmasındaki eksiklikler ve yerel düzeyde risk ile başa çıkma kapasitesindeki farklılaşma.
Bay Diakakis, "Olayı sadece tek bir koşulda, tek bir ülkede, tek bir belirli çevrede incelemek istemedik. Kıta genelinde yatay olarak var olan sorunları tespit etmek istedik. Çalışmamızın odak noktasındaki sel olayları... ciddi... sonuçlar doğurdu" diyor.