Kayıtlı öğe sayınızın maksimum sınırına ulaştınız.
Daha fazla öğe eklemek için kayıtlı listenizden öğe çıkarın.
Dünyanın en zengin insanı, federal hükümetin görevlerini yerine getirme yeteneğini budayan resmi olmayan bir departmanın başında geçen kaotik 130 günün ardından geçen yıl Beyaz Saray'dan ayrılmıştı. Son gününde Oval Ofis'te morarmış bir göz ve Beyaz Saray'ın altın anahtarıyla duruyordu.
Haftalar sonra Başkan Donald Trump ile kamuoyuna yansıyan bir anlaşmazlık yaşadı ve kendisini başkanın küçük karar alma çemberinin dışında buldu.
Şimdi ise Musk; eski Temsilciler Meclisi Başkanı Newt Gingrich ve askeri teknoloji şirketi Anduril'in genel müdürü Palmer Luckey ile birlikte, Amerikan savaş sanatının geleceğini haritalandırmakla görevlendirilen yeni bir Pentagon komisyonunun üç üyesinden biri olarak duyuruldu.
Meridian Projesi, bu kişilerin her birinden daha büyük bir siyasi dönüşümde yeni bir adım işaret ediyor ve önemli sorumlulukları demokratik hükümetten uzaklaştırıp başka yere kaydırıyor.
Devletin nasıl işlediğini özelleştirmek yerine Trump'ın Washington'ı şimdi de devletin neye ihtiyaç duyacağına dair kararların özelleştirilmesini test ediyor.
1980'de başlayan Reagan yönetimi, özel sektör ile kamu sektörü arasındaki çizgiyi yeniden çizmişti. Bir zamanlar sorumlu bir hükümetin görevi olarak görülen hizmetler, bunları uygun gördükleri şekilde fiyatlandırabilecek olan serbest piyasaya emanet edilmişti.
Devletin sütunlarının kesilmesine rağmen, muhakeme yetkisi devletin temel sorumluluğu olarak kaldı. Şirketler hükümete satış yapabilirdi ancak şirketler bir savunma stratejisinin ne gerektirdiğine karar vermiyordu.
Meridian Projesi bu çizgiyi bir kez daha hareket ettiriyor.
Savunma ile sanayi arasındaki eski ilişki parça pinçik oluyor. Eskiden hükümet tarafından belirlenen gereksinimlerden, özel şirketler tarafından inşa edilen kabiliyetlere doğru bir yön izlerdi. Şimdi ise aynı firmalar ve teknolojiler (yapay zeka dahil), sivil ile savunma arasındaki bölme çizgisinin her iki tarafında da eskisinden çok daha fazla alanı kaplıyor.
Musk ve Luckey, Pentagon sözleşmelerinde toplam 53 milyar dolar (76 milyar dolar) değerinde şirkete liderlik ediyor ve şimdi ABD ordusunun gelecekteki savaşlarla mücadele etmek için hangi kabiliyetleri geliştirmesi gerektiğini belirlemekle görevlendirildiler.
Luckey, şirketinin iş modelini “hangi ürünleri inşa edeceğimize, bunları nasıl inşa edeceğimize karar vermek için kendi paramızı kullanmak, ardından bu ürünleri inşa etmek ve ardından bunları hükümete satmak” olarak tanımlamıştı.
Şimdi kendisi, hükümetin tam olarak ne satın almak istediğini tanımlamakla görevli üç kişiden biri.
1970'lerin neoliberal rüyası, özel şirketlerin kamu görevlerini üstlenmesiyle sonuçlandı. Şimdi de stratejik hayal gücünün özelleştirildiğine tanık oluyoruz.
Ancak hükümetler ve işletmeler aynı şeyi yapmak için var olmamıştır. Donanmalar kâr etmek için tasarlanmamalıdır. Hapishaneler veya hastaneler de öyle. Hükümetler, ittifaklar ve savaş riskinin kendisi dahil her şeyin üzerinde vatandaşlarının çıkarlarını tartmak için vardır.
Bu projeyle, Trump yönetimi tarafından sahneye konulan daha uzun vadeli bir stratejinin parçası.
Trump, ikinci dönemsinin ilk haftalarında, Amerikan silahlarının satış ve ihracatını, yurt dışındaki Amerikan büyükelçilikleri ve konsoloslukları tarafından pazarlanacak en üst düzey bir diplomatik ve ticaret önceliği haline getiren kararnameler imzaladı.
Beyaz Saray tarafından bu yıl yayımlanan "Önce Amerika Silah Transferi Stratejisi", Amerikan silah anlaşmalarının yurt içinde üretimi artırmak için kullanılan Amerikan dış politikasının temel bir parçası olduğunu belirtiyor. Yönetim hatta müttefikleri edinmeye teşvik ettiği kullanışlı bir ürün kataloğu bile hazırladı ve diplomasiye duyulan yüksek riskli ihtiyacı ucuzlattı.