Otuz yıl önce, Concepción del Uruguay'dan bir grup mahalle sakini yer altında bir cevap aramaya karar verdi. Uruguay Nehri'nin tekrarlayan taşkınları yerel turizmi vuruyor ve alternatifler düşünmeye zorluyordu. Arkasında büyük yatırımcılar olmayan 42 ortağın desteklediği belirsiz bir hamle olarak başlayan şey; başarısız sondajları, 2001 krizini ve bir pandemiyi atlatarak Entre Ríos'un en önemli termal komplekslerinden biri haline geldi. Bugün Termas Concepción, 14 Numaralı Otoyolu'nun 129. kilometresinde 30 hektarlık bir alanı kaplamaktadır. Tesiste 17 havuz, su parkı, hava parkı, yapay göl, 74 konaklama birimi ve kalıcı bir etkinlik takvimi bulunmaktadır. Ayrıca, büyümesinde yeni bir aşamaya işaret edecek dört yıldızlı her şey dahil bir otelin inşasını planlamaktadır.
Toprağın altında bir fırsat “Her projenin arkasında bir hayal vardır,” diyor, AutoCAD'in henüz var olmadığı dönemde bitkisel kağıt üzerine ilk başladığında belirsizlik denizlerinde yelken açan bir girişim tasarlayan o zamanki genç mimar Daniel Dutra. Dutra, “Bu sadece 2001 krizi nedeniyle değil, talihsizliklerin birbirini zincirleme takip etmesi nedeniyle oldu. Ancak bugün bölgedeki pek çok aile için bir referans noktasıyız ve durmaksızın devam eden kolektif bir çalışmanın kanıtıyız. Önemli olan da budur,” diyor. Dutra bugün kompleksin koordinasyonundan sorumlu isim.
Tarih boyunca termal sular insanlık için bir huzur sığınağı olmuştur. M.Ö. 5. yüzyılın sonlarında Balmes ve Thermae Roma villalarında keyifle kullanılmakta ve Yunan uygarlığında olduğu gibi tamamen bu keyiflere ayrılmış konutlar inşa edilmektedir. Burada, doksanların sonlarına doğru, bazı Entre Ríos şehirleri bu yolda yürümeye başladı. Ama durduk yere değil. Yerliler o on yılı Uruguay Nehri'nin vahametiyle hatırlıyor. Kentsel savunmaların bulunmaması nedeniyle su sadece kumsalları silmekle kalmıyor, mahalleleri ve nehir kıyısındaki tesisleri sular altında bırakıyordu. Güçlü bir El Niño olayının itici gücüyle, Haziran 1992'deki taşkın yerel limanda 8,70 metreye varan zirvelere ulaştı. Banco Pelay'ın kumları aylarca su altında kalarak turizm altyapısını tahrip etti. 1997'nin "Süper Niño" su 12,61 metrelik yüksekliğiyle bu felaketi taçlandırdı ve Concepción del Uruguay genelinde 1997 ile 1998 yazlarını mahvetti.
Paralel olarak Federación termal havuzlarının açılışını yapıyor, Chajarí ve Villa Elisa ise 1999'da aynı şeyi yapıyordu. “Bağlam bir değişiklik gerektiriyordu. Yakınlardaki yerleşim yerleri, Colón şehri gibi gelişiyordu ve biz geriye gidiyorduk; bu nedenle oterciler, gastronomistler, tüccarlar ve mahalle sakinlerinden oluşan Turizm Odası'nın toplantıları uzun ve bazen sert geçiyordu. Mimar olarak yeni mezun olmuştum ve o grupla işbirliği yapmaya başlıyordum. O masanın en gençlerinden biriydim ve onlar gibi nereye varabileceğimizi hayal edemiyordum,” diye anlatıyor Dutra.
Şehirde Justo José de Urquiza'ya kadar uzanan köklü tarihe ve nehre ek olarak yeni bir tamamlayıcı cazibe merkezine ihtiyaç duyuluyordu: “Federación'ın deneyimi ve aynı zamanda Uruguay Nehri'nin karşı yakasının deneyimi kaçınılmaz soruyu uyandırdı: Ya altımızda da termal su varsa?”
Suyun aranması “Her grupta olduğu gibi inatçılar ve fikir babaları vardı, ama esas olarak çok kararlı bir şekilde çalışan insanlar vardı,” diyor mevcut ortaklardan biri. Gerçekten de, araştırmak ve şans yaver giderse kaynağı bulmak için hem içeridekileri hem de dışarıdakileri ikna etmek gerekiyordu. “Bu durum...