Mart ayı yaşanırken Bakan Luis Caputo, ekonomik aforizmalara olan malum ilgisini yeniden canlandırmaya karar vermiş ve “Kuka riski”nin sıfıra eşit olduğunu söylemeye başlamıştı. Bu küçümseme aşaması nisan ayına kadar devam etti. Mayısta keskin bir dönüş yaparak bunun ülke riskinin düşmemesinin ana nedeni olduğunu söylemeye başladı. Bunu karmaşık bir kıvraklıkla yaptı, çünkü siyasi olarak kirşnerizmin iktidara dönüş ihtimalinin olmadığını savunurken, bunun gerçekleşebileceği algısının piyasaları etkilediğini öne sürüyordu. Bu, kötülüğü yönetme aşamasıydı. Bu hafta ise doğrudan finansal operatörlerin “cehenneme dönmekten” korktuğunu söyledi ve Axel Kicillof’u “deccal” olarak tanımladı. Fatal bir şeytanlaştırma.
Apokaliptik mesajın derinleştirilmesi, ekonomik performansın tersi yönde bir rota izledi. Olumsuz göstergeler konsolide oldukça ve ülke riski arttıkça, kirşnerizm korkusuna başvurma oranı da arttı. Genel şüphe, zaman zaman gerçeğin kendisini kendi kendini gerçekleştiren bir kehanete dönüştürüp dönüştürmediği, yani korkunun tesis edilmesinin korkuyu yeniden besleyip beslemediğidir. Ekonomik ihtiyaç, sakıncalı bir slogana dönüştürüldü. Bu sorunun arkasında iki kesinlik var. Birincisi, bunun libertaryen söylem laboratuvarında tasarlanmış bir strateji olmadığı, aksine göstergelerin nankörlüğü karşısında argüman sunabilmek için bizzat Javier Milei tarafından da sıkça desteklenen Caputo’nun kendisine özgü bir başvurusu olduğuydu. Mesajın kurgulanması üzerinde çalışanlardan biri, “Biz asla kirşnerizmin dönüşü korkusunu körükleme fikri üzerinde çalışmadık. Bunu geçen yıl kampanyada yaptık ama şimdi niyetimiz bu değildi” diye itiraf ediyor.
İkinci kanıt ise siyasi düşmana yapılan bu başvurunun, seçim atmosferini çok erken bir şekilde öne çektiği ve tek yaptıkları şeyin Milei’nin yeniden seçilme şansı olup olmadığını sorgulamak olan piyasa aktörlerini sürüklediğidir. Bu, Mar del Plata’daki IDEA Kolokyumu’nda yapılan tüm konuşmaların ana ekseniydi ve bu hafta Paris’te bulunan resmi heyetin en çok duyduğu endişe oldu. Erken polarizasyon gerçek bir bumeranga dönüştü. “Bekle ve gör” (Wait and see), yatırımcıların ve finansal operatörlerin en sevdiği ifade haline geldi. Ancak bir yıllık “bekle ve gör”, ekonomik beklentiler için bir trajedi demektir. Bu nedenle Hükümet, Argentina Week’in geride bıraktığı madencilik ve enerji alanındaki her yatırım duyurusunu kutladı ve potansiyel 27 milyar dolarlık rakamı öne çıkarmaya özen gösterdi.
Sonunda "dekadan" Avrupa, Amerikan "Batı'nın fenerinden" daha kararlı bir şekilde bahse giriyor gibi görünmektedir. Fransa'nın en önemli şirketleri, Caputo ve Büyükelçi Ian Sielecki'nin baştan çıkarma çabalarının ardından etkinlikte yer aldı. Elbette bunlar, siyasetten bağımsız olarak kârlılıkları garanti altında olan sektörlerdir. New York'ta bir hafta Kicillof'un masasında oturabilen ve günler sonra Paris'te Karina Milei'nin yanında gülümseyebilen hayatın Manzano'ları. İktidarın otantik bir cambazı.
Fransa'nın başkentinde gerçekleştirilen tüm faaliyetler arasında en çok dikkat çekenlerden biri şüphesiz Arjantin Büyükelçiliği kütüphanesinde verilen akşam yemeğiydi; burada Caputo, Sielecki, Diego Santilli, Pablo Quirno ve 13 eyalet valisi bir araya geldi. Bu buluşma, bugün Kongre'de yasaların geçmesini sağlayacak anahtarı elinde bulunduran eyalet yöneticileriyle güven ortamı yaratma çabasının bir parçasıydı...