Dünya'ya döndükten sonra Artemis II misyonunun dört astronotu yolculuğun en yoğun anlarını paylaştı. Bunlar arasında pilot Victor Glover, seyahatin en uç deneyimlerinden birini kelimelere döktü: İnişin son anı. Orion kapsülünün denize iniş (amerisaj) öncesindeki manevrasına değinen Glover, “Fren parasütlerinin açıldığı o an, sanki bir gökdelenden sırtüstü atlıyormuşsunuz gibi hissedildi” diye tanımladı.
Sınırda bir manevra olan dönüş, yolculuğun en kritik aşamalarından birini işaret etti. Kapsül, yavaşlama sekansını başlatmadan önce saatte yaklaşık 40.000 kilometre hızla atmosfere girdi. Parasütlerin açılmasının ardından uzay aracı, San Diego kıyılarındaki Pasifik Okyanusu'na indi. Burada NASA ve ABD ordusunun ekipleri, helikopterle USS John P. Murtha gemisine nakledilen mürettebatı kurtardı.
Tarihi bir yolculuk olan Artemis II, geri dönüşün ötesinde önemli dönüm noktaları bıraktı. Astronotlar yalnızca Ay'ın görünmeyen yüzünün üzerinden geçmeyi başarmakla kalmadı, aynı zamanda uzayda en uzağa giden insanlar unvanını da elde etti. Orion kapsülü bünyesinde, Apollo 13 misyonu tarafından 50 yılı aşkın süre önce kırılan mesafe rekorunu geride bıraktılar. Yolculuk boyunca mürettebat, Ay'ın Dünya'dan görünmeyen yüzünün inédit (daha önce görülmemiş) görüntülerine yakaladı. “Hiçbir insanın asla görmediği şeyler gördük” dediler.
Duygusal etki olarak, iniş sonrasında düzenlenen basın toplantısında astronotlar misyonun duygusal etkisine de atıfta bulundu. Komutan Reid Wiseman, dönüş sonrasındaki küresel tepkiyi vurgulayarak, “Destek akınından, o gurur ve aidiyet hissinden çok etkilendik” dedi. Açıklamasına göre, ekibin ilk hedeflerinden biri tam olarak budu: Sınırları aşan bir proje yaratmak. “Dışarı çıkıp dünyayı birleştirecek bir şey yapmaya çalışmak istedik” diyerek sözlerini tamamladı.