Hikaye, 23 Mart 2025'te Paris'teki Fransa Stadyumu'nda başladı. Fransa'nın Hırvatistan'ı 2-0 yendiği o maçta Hırvat taraftarlar meşaleler yakıp sahaya yabancı maddeler atarak kontrolsüz sahnelere imza atmıştı. UEFA acımasızdı: seyircisiz iki maç ceza (biri deplasmanda, biri evinde). Hırvatistan, taraftarsız gittiği Çekya deplasmanında bu cezanın birini çekmişti. Bu cumartesi ise evinde İngiltere'yi ağırlayacaktı. Ne mi yaptı? Karşılaşmayı Adriyatik Denizi kıyısındaki küçük bir Rijeka stadyumuna aldı ve tribünleri orijinal bir şekilde doldurmak için bir yasal boşluktan yararlandı: Etraftan gelen, refakatçileri eşliğindeki 14 yaş altı çocuk gruplarıyla. Böylece yaklaşık 6.000 çocuk seyirci, Uluslar Ligi'ne denk gelen bu karşılaşmaya renk kattı.
Ancak sahada yaşananlar, aralarında 41 yaşında kaptan ve ilk 11'in değişmezi olan tükenmez Luka Modric'in de bulunduğu kahramanlarını izlemek için sabırsızlanan Hırvat çocuklara sevinç getirmedi. Yıldızları en üst düzeyde olan İngiltere, pasif ve hatalar yapan rakibine karşı acımasızdı. İngilizler maçı 7-0 kazandı ancak skor daha da farklı olabilirdi. İlk kırk beş dakika Hırvatlar için bir azap, Harry Kane liderliğindeki İngilizler için ise adeta bir konserdi. Bayern Münih'in golcüsü, Gvardiol'ün savunmadan çıkarken yaptığı büyük hatanın ardından Bellingham'ın asistiyle 7. dakikada perdeyi açan isim oldu.
21. dakikada İngiltere bir kez daha vurdu. Bukayo Saka'nın arka direğe yaptığı ortayı Anthony Gordon kötü kontrol etti ancak markajındaki oyuncuyu ekarte ederek pasını ceza sahası içine çıkardı; Bellingham da altı pas üzerinden topu filelere gönderdi. Hırvat defans oyuncuları inanmaz gözlerle birbirlerine bakıyorlardı. Ancak odaklanmaya devam eden İngiltere, Jarell Quansah'ın arka direğe yaptığı ortada Gordon'un yaptığı düzgün kafa vuruşuyla üçüncü gole ulaştı.
Hırvatistan'ın tek tepkisi, Kovacic'in boş kaleye golü kaçırdığı bireysel bir pozisyon oldu. Ancak Dünya Kupası'nın ardından tarihi Zlatko Dalic'in yerine görevi devralan Slaven Bilic'in çalıştırdığı takım için hiçbir şey yolunda gitmiyordu. Tehlikenin farkına varan İngiltere yeniden vitesi yükseltti. Sol kanattan ceza sahasına giren Bellingham'dı ve bu kez altı pas üzerinde topu tamamlayıp golü atan Saka oldu. İngilizler sevinç yaşarken, Hırvatlar rakiplerinin kurduğu üstünlüğe inanamıyordu.
İkinci yarıda oyunun gidişatı zerre kadar değişmedi. İngiltere her şeyi kruvizör hızında kontrol ediyor gibiydi. Ve her fırsatta can yakıyordu. 8. dakikada Saka, Anderson'a derinlemesine bir pas attı, o da ortasını açtı ve -nasıl olmasın ki- Kane kendini yere atarak topu zorlukla ağlara gönderdi. Altıncı gol, savunmada pas yapmak isterken topu Saka'nın göğsüne nişanlayan Stanisic'in hediyesiyle geldi; kaleciyle baş başa kalan Saka zorlanmadan golü attı. Yedinci gol ise dakikalar önce oyuna giren Morgan Rogers'ın eser idi.
İngiltere 90 dakika boyunca ciddiyetini ve üstünlüğünü korudu (ne bir alay, ne bir dalga geçme, ne de fazladan bir hareket). Hırvatistan maç boyunca elinden geldiğince mücadele etti, şiddete başvurmadı ya da aciz görünmedi. Sonuçla çok fazla ilgilenmeyen, eşsiz ve belki de tekrarlanamayacak bir deneyim yaşayan 6.000 çocuğun önünde daha çok kabullenişe sığındı. Hırvatistan 0 - İngiltere 7 maçından akılda kalanlar bunlardı.