Filozof Darío Sztajnszrajber, LA NACION ile gerçekleştirdiği söyleşide, felsefenin insanı günlük zorunluluklardan ve üretkenlik imperatifinden uzaklaştırarak terapötik bir işlev gördüğünü savundu. Aynı zamanda öğretmen olan filozof, bu disiplinin her eylemi bir kazanç veya verim kaynağına dönüştürme baskısına karşı nasıl bir alternatif sunduğunu değerlendirdi. Uzman, "O verimlilikte, kârlılık olarak verimlilikte, attığımız her adımda faydalanmamız, bir kazanç sağlamamız, bir tür birikim üretmemiz gereken bir durum var. Ve bana öyle geliyor ki bu hayatı düşünme biçimlerinden biri, bunu yargılamıyorum da, yani bu benim ilgimi çeken bir biçim değil, beni çok daha fazlası ilgilendiriyor" diye belirtti. Uzmanca göre bu entelektüel egzersiz, insanı basmakalıp düşünceleri sorgulamaya ve öngörülebilir bir gerçeklik karşısında daha duyarlı ve eleştirel perspektifler aramaya davet ediyor: "Fayda, planlama, üretkenlik dünyasıyla daha çok ilişkilendirilen belirli bir insan türü; mutluluğu ya da aşkı bu terimlerle düşündüğümüzde, ortadan kaybolan bir şeyler oluyor varlığımızda."
Sztajnszrajber, varlığa dair vizyonunu açıklamak için çeşitli düşünürlerin kavramlarını yeniden ele aldı ve mutluluk arayışından bahsederken bu durumu ruhun sarsılmazlığı olarak tanımlayan Epikuros'a değindi. Uzman, "Epikuros, mutluluğun, Epikurosçuluktaki ataraksiyanın ruhun sarsılmazlığı olduğunu söylüyordu. Hiçbir şeyin bizi belli bir eksenden, belirli bir iç huzurundan, belirli bir sakinlikten bir şekilde uzaklaştırmamasını bulabilme fikriyle çok yakından bağlantılıdır" diye aktardı ve hemen ardından şunu ekledi: "Epikuros'a göre bizi en çok huzursuz eden şey bağımlılıklardır ve bu bağımlılıklar onun 'sahte sonsuzluklar' olarak adlandırdığı, her şeyin sonsuza dek süreceğini düşünme halinden kaynaklanır."
Öğretmen, bunu örneklendirmek amacıyla bir kişinin aşk ilişkisi içindeyken bu duruma bağımlı veya bu durumun esiri olduğunu, aynı durumun mülklar için de geçerli olduğunu, çünkü bireyin bir şeyin kırılmasından ötürü daha fazla kaygı duyduğunu belirtti. Bu bağlamda şu ifadeyi kullandı: "Epikuros, mutluluğu bir hazla ilişki kurmaya çalışıyor, ancak küçük şeylerden alınan bir hazla. Şöyle derdi: Acıdan kaç, hazza ara. İkisi arasında çelişki olsa bile, özetlemek gerekirse mutlu olmak acı çekmemektir." Filozof, varoluşun sürekli verimlilik düsturu altında şekillenmesi gerektiği fikrini reddederek hayatın, sadece sonuç biriktirmeye adayacak kadar kısa olmadığını öne sürdü.
"Bir gün farkına varıyoruz, ne için burada olduğumuzu sorgulamaya başlıyoruz ve tam da farkına varmaya başladığımız sırada zaman kısalıp bitiyor. Düşünsenize, tüm varoluşumuz kesinlikle fayda maksimumu veya kuralı altında şekillendirilmek zorunda olsaydı." Bu bağlamda şunları ekledi: "İşte bu yararsız olanın yeniden kazanılması, başka perspektiflerin kapısını aralıyor; felsefe yapmayan insanlar bile, değerlendirme kriterinize bağlı olarak, hayatı daha iyi yaşayabiliyorlar."
Bunun yerine, özneyi yararsız ve beklenmedik olanla uzlaştırmayı amaçlayan bir kaçış felsefesi öneriyor: "Özgür olmayı, dönüştürüldüğümüz farklı biçimlerden kurtulma çabası olarak düşünmeyi tercih ediyorum. İçinde tutsak olduğumuz biçimler bunlar, tamamen kaçabileceğimiz bir biçim var mı bilmiyorum."
"Felsefe yapmak, kaşınmayan yeri kaşımaktır. Çünkü yaşadığımız dünya bir şekilde halihazırda öngörülebilir koordinatlar belirliyor. Kaşıntım var, ergo (öyleyse), kaşınıyorum. Kaşınmayan yeri kaşımak, anlamaya çalışmaktır..."