Guillaume Calafat, Paris-I Üniversitesi'nde (Modern ve Çağdaş Tarih Enstitüsü) modern tarih alanında öğretim üyesi olup, Fransa Üniversite Enstitüsü'nün kıdemli üyesidir. Araştırmaları Akdeniz'deki gemi kazaları, ticaret ve esaret üzerine odaklanmaktadır. "Une mer jalousée" (Seuil, 2019) kitabının yazarıdır ve "Annales HSS" dergisinin eş yöneticiliğini yürütmektedir.
16. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar aktörlerin kendileri, perakende satış yapan "tüccar" ile toptan satış yapan, büyük ölçekte ticaret yürüten ve genellikle gemi donatan "büyük tüccar"ı (négociant) birbirinden ayırmışlardır. Bu ayrım teorik ve adidir, ancak her zaman pratikle örtüşmez: belgelerde bir tüccar büyük tüccar olarak nitelendirilebilir ve bunun tersi de geçerlidir. Buna karşılık, 17. ve 18. yüzyıllarda, büyük tüccar olmanın perakendeci olmaktan daha prestijli hâle geldiği bir sosyal hiyerarşi duygusu güçlenmiştir. Nitekim, kasabalar, limanlar ile çiftçiler veya üreticiler arasında aracı rolü oynadıkları kırsal kesimlerde bile büyük tüccarlara rastlanmaktadır.
Bu makalenin okunması gereken %90.7'lik kısmı kalmıştır. Devamı abonelere özeldir.