Ekim ayının o gecesi Rakhel Rios, cep telefonunun el fenerini yere tutarak bir motosikletin arkasında dağa tırmandı. Kırmızıya boyanmış saçlı bir genç arıyordu. 19 yaşındaki oğlu Ravel, ne karakoldaydı, ne hastanelerde, ne de katliamın ardından dolaşıma giren videolarda görünen ölüler veya tutuklular arasındaydı. Arkadaşları çocuklarının cesetlerini toplarken, onun önünde sadece Rio de Janeiro'nun kuzey bölgesindeki Alemão ve Penha favela komplekslerini ayıran ormanı kontrol etmek kalmıştı. Ağaçlar arasında onar onar cesetler buldu ve kendi yankısını duyana kadar bağırdı: “Kırmızı saçlı biri var mı?”. Sabah saat beş buçukta, sakinleştiricilerle dolmuş, çizik içinde, kirli ve hiç yemek yememiş halde duş almak için eve gitti. Kuzeni saçını tararken telefon çaldı: Ravel bulunmuştu. Ya da daha doğrusu başı.
Ravel, Brezilya tarihinin en ölümcül polis operasyonunda geçen yıl 28 Ekim'de hayatını kaybeden ve beş polisin de düştüğü 117 sivilleşten biriydi. Penha favelasındaki bir sokakta iç çamaşırlarıyla yan yana dizilmiş düzinelerce cesedin görüldüğü o görüntüler dünyayı dolaştı. Brezilya'nın bir kesimi için bu, onlarca yıldır çok fazla sonuç vermeden siyah gençleri öldüren bir güvenlik politikasının bir başka kanıtıydı. Diğerleri için ise kıtada kuzeyden güneye seçimler kazandıran sertlik yanlısı politikanın yeni bir dayatmasıydı.
Neredeyse bir yıl sonra, Brezilya bu pazar günü başkanını seçerken, düzinelerce delik deşik cesedin yattığı aynı sokakta hayat her zamanki gibiydi, hiçbir şey değişmedi. O mahalledeki Favela'lar Birliği Merkez Konseyi (CUFA) lideri Sandra Vieira, “Buradaki politikacılar sadece dört yılda bir ortaya çıkıyor, ancak asla yatırım, eğitim veya kültür getirmiyorlar” diye yakınıyor. Köşeler, operasyondan önce olduğu gibi yine silahlı adamlar tarafından kontrol ediliyor. Mayo ve parmak arası terlik giymiş, omzuna AR-15 tüfek asmış ve belinde dört şarjör bulunan bir adam, hiçbir meydan okuma izi olmaksızın, “Burada 100 [kaçakçı] ölür, 200'ü girer” diyor.
Rakhel 35 yaşında ve görev başında ölen bir askeri polisin torunu. Oğlu Ravel'in Ordu'ya katılmasını hayal ettiğini söylüyor. Oğlunun hiçbir zaman hiçbir şeyden mahrum kalmadığını belirtiyor. Ona karşı sert olduğunu ifade ediyor. Aktivist Vieira ofisinde, “Onu iyi bir adam olması için yetiştirdim” diyor ve ekliyor: “Hiçbir anne çocuğunu uyuşturucu kaçakçısı olsun diye büyütmez.” Rakhel kötü arkadaşlıkların onu alıp götürdüğünü ve oğlunun silahlı olduğunu ancak ölümünden sonra internette dolaşmaya başlayan fotoğraflardan öğrendiğini anlatıyor. Vieira, bu gençlerin fırsatlardan yoksun olduğunu ekliyor.
Rakhel'in nihayet oğlunun parçalanmış cesedini teşhis etmesine izin verilmesinden günler önce, Rio senatörü ve bugün aşırı sağın başkan adayı olan Flávio Bolsonaro, sonucu kutlayan bir video yayınladı. Ele geçirilen cephaneliğin “azami güçten” başka bir yol olmadığını kanıtladığını söyledi. Başkan Luiz Inácio Lula da Silva ise bu olayı “katliam” olarak nitelendirdi. Ve Rio metropol bölgesindeki sakinlerin %57'si kendi kararını verdi: Datafolha'ya göre o kanlı bölümü bir başarı olarak değerlendirdi. Rakhel bunu alkışlayanları anlıyor çünkü kendisi de o insanlardan biriydi: “Bir operasyonda birinin öldüğünü duyduğumda, ‘bir tane eksildi’ diye düşünürdüm. Çünkü bu benim başıma gelmemişti. Ta ki benim başıma gelene kadar.”