New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani, Başbakan Binyamin Netanyahu'nun 24 Eylül'deki BM Genel Kurulu kürsüsünden kendisine "New York'un antisemitik belediye başkanı" diye seslenmesinin ardından üç kez yanıt verdi. Önce Gazze için zeytin ağaçları dikildi. Ardından başbakanın konuşmasını bir "soykırımı" aklamayı amaçlayan temelsiz yalanlar olarak nitelendiren bir açıklama geldi. Sonra da para geldi: Şehirdeki Nefret Suçlarını Önleme Ofisi'nin bütçesini yılda 3 milyon dolardan 29 milyon dolara çıkarma planı.
Sıralama önem taşıyor. Plan, bir bütçe kaleminden çok daha fazlasıdır. Bu siyasi bir harp manevrasıdır ve Atlas Okyanusu'nun her iki yakasındaki Yahudiler de bunu böyle okumalıdır. Para gerçektir. Manevra da öyle.
Adil olalım. Sinagogların güvenliği, Holokost eğitimi ve nefret suçları kurbanlarına destek fon sağlamaya değerdir. Yahudiler New York nüfusunun kabaca %10'unu oluşturuyor ancak New York Polis Departmanı verilerine göre 2025 yılında bildirilen nefret suçlarının %57'sinin hedefi oldular. Bunu görmezden gelen her belediye başkanı kınanmayı hak eder.
Ancak planın neyi dışarıda bıraktığına dikkat edin. Antisemitizm için geçerli bir tanım benimsemekte başarısız olmaktadır. Ocak ayında göreve gelen Mamdani, önceki Adams yönetiminin Uluslararası Holokost Anma İttifakı'nın (IHRA) antisemitizm tanımını ve New York Şehri'nin İsrail'i boykot etmesine getirilen kısıtlamaları benimseyen kararını iptal etmişti. Yeni planda İsrail'den hiç bahsedilmiyor.
Amerikan Yahudi Komitesi (Anti-Defamation League), Mamdani'ye yönelik sert eleştirilerinde bu noktayı vurgulayarak şunları kaydetti:
"[Mamdani] terör örgütlerini yücelten bayrakların sinagogların dışına asılmasına –içeride dua etmek için yürüyen aileleri korkutmayı amaçlayan kasıtlı bir eylem– ve kalabalıkların ibadethanelerin dışında toplanarak aynı örgütlere destek vermesine göz yumdu.
Aynı zamanda, New Yorklu Yahudilere verdiği temel sözlerin önüne anti-İsrail ajandasını koymaya devam ediyor."
İsrail'in dışlanması asıl meseledir. Plan, Yahudileri dini bir azınlık olarak korurken Yahudi halkının Yahudi devletiyle olan bağını kenara itmekte ve bunu nefret ile antisemitizm kapsamına girenlerin tanımının dışında bırakmaktadır.
Mamdani, İsrail'in Gazze'de İran rejiminin desteklediği Hamas'a karşı yürüttüğü savaşı "soykırım" olarak nitelendirdi, BDS'yi destekledi ve pro-İsrail kuruluşlarla bağlantılı kar amacı gütmeyen kuruluşları hedef alan mevzuatları destekledi. Aynı belediye başkanı şimdi, Yahudi devletini şeytanlaştırmanın sorunun bir parçası olup sorulmaması koşuluyla, şehrin Yahudilerini taciz ve şiddetten korumayı teklif ediyor.
Bir kama stratejisi
Bu, eski İsrailli başbakan yardımcısı ve Siyon mahkumu Natan Sharansky'nin adlandırdığı şekliyle, Yahudilere ve Yahudi devletine karşı delegitimizasyon, şeytanlaştırma ve çift standarttan oluşan klasik yeni antisemitizmin "3D" mimarisidir:
"İyi" Yahudileri "kötü" Siyonistlerden ayırın. Birincisini finanse edin. İkincisini meşru bir siyasi hedef olarak ele alın. Yahudi halkının bir devlete sahip olup olamayacağına dair ulusal bir tartışmayı, Yahudilerin "aynı fikirde olmayabileceği" bir mesele olarak yeniden şekillendirin; böylece Yahudiler ile eleştirmenleri arasındaki anlaşmazlık, Yahudiler arası bir çatışma haline gelsin. New York'taki Diaspora Yahudileri ile İsrail'deki egemen Yahudiler arasında bir nifak tohumu ekin.
Çoğu Yahudi için Siyonizm bir politika pozisyonu değildir. Yahudilerin 3.600 yıllık atalarının vatanında kendi kaderini tayin etme hakkına sahip olduğu doktrinine dayanan, tarihsel kökene sahip Yahudi halkının ulusal egemenlik hareketidir.
Bu nedenle antisemitizm ile anti-Siyonizm arasında çizilen bir çizgi, Yahudi toplumunun tam ortasından geçmektedir. Şehrin mesajı...