Onlarca yıldır Suudi Arabistan'ın güvenliği, Riyad'ın Washington'ı vazgeçilmez stratejik ortak olarak tutması karşılığında ABD'nin krallığı rakiplerine karşı savunacağını garanti edeceği öncülüne dayanıyordu. Ancak bu denklem, Şubat ayı sonlarında ABD'nin İran'a karşı bir taarruz başlatması ve Tahran'ın Körfez ülkelerini de etkileyen bir dizi misillemesini tetiklemesiyle altüst oldu. Washington'ın doğrudan bir savaşa katılma kararı, Suudi Arabistan'ın bakış açısına göre, ana güvenlik garantörünün krallığın karşı karşıya olduğu riskleri artıran askeri kararlar alabileceğini kanıtladı.
Suudi monarşisi için en acil meydan okuma Yemen'de bulunuyor. İran destekli Husiler (Şii Ensarullah grubu) ile yıllardır sürdürülen ve çatışmaları donduran gayri resmi ateşkes çökmüştür. Yaz aylarından bu yana isyancılar Kızıldeniz kıyısına doğru ilerleyerek, küresel ham petrol ticareti için en önemli boğazlardan biri olan Bab el-Mendeb'deki deniz trafiğini tehdit etme kapasitelerini artırdılar. İran'daki savaş Hürmüz Boğazı'ndaki trafiği ciddi şekilde kısıtladığından beri bu geçiş Riyad için hayati önem kazanmıştı. Krallık, petrol ihracatının büyük kısmını doğudaki sahalardan Kızıldeniz kıyısındaki Yanbu'ya yönlendirerek Hürmüz'den kaçınmıştı, ancak Husilerin gemilerini hedef alması Suudi ekonomisine yeni bir darbe indirdi.
European Institute of Peace'in Yemen danışmanı Hisham Al Omeisy'nin belirttiği gibi, grubun amacının milis güçlere göre çok daha büyük bir savunma kapasitesine sahip olan Riyad'ın askeri yenilgisi olması gerekmiyor. Uzman, "Husilerin savaşı kazanmasına gerek yok, Suudi Arabistan için maliyetleri yükseltmeleri yeterli" diyor. Bunun sonuçları enerji sektörünün ötesinde de hissedilmeye başlandı. Altyapı ve ulaşım güvenliği, veliaht prensin ülkenin ekonomisini dönüştürmek ve petrol sektörüne olan bağımlılığını azaltmak için başlattığı "Vizyon 2030" projesi kapsamında Suudi Arabistan'ın ev sahipliği yapmak istediği uluslararası etkinlikler ve ekonomik faaliyetler için endişe kaynağı haline geldi.
Küresel Husi tehdidi karşısında Riyad, Donald Trump'tan Husi mevzularına saldırılması için bizzat ricada bulundu, ancak Washington müdahale etmeyi reddetti; bu durum, Suudi monarşisinin ABD korumasının ötesine bakma ihtiyacını bir kez daha gözler önüne serdi. Bu yöndeki en önemli adım, üç ülkeden birine yapılacak silahlı saldırının üçüne de yapılmış sayılacağı Türkiye ve Pakistan ile imzalanan ortak savunma anlaşması olan Mekke Paktı'dır. Anlaşma caydırıcılığı güçlendirmeyi ve askeri iş birliğini genişletmeyi amaçlıyor, ancak hükümetlerin müttefiklerini korumak için askeri olarak ne ölçüde müdahale etmeye istekli oldukları henüz bilinmiyor.
Şimdilik, Ankara'nın Suudi askeri ihtiyaçlarına yanıt vermeye hazır olduğunu belirtmesine ve İslamabad'ın monarşiyi "tüm imkanlarıyla" savunma sözü vermesine rağmen, ne Türkiye ne de Pakistan Husilere karşı harekete geçti. Önde gelen Husi liderlerinden Mohammed al Bukhaiti, Türkiye ve Pakistan'ın askeri olarak müdahale etmeleri halinde misillemenin hedefi olacakları uyarısında bulundu. Bununla birlikte Riyad için Mekke Paktı, ortak bir taarruz olasılığının ötesinde bir anlam taşıyor. Türkiye önemli bir askeri sanayi ve operasyonel deneyim sağlarken, Pakistan uzun vadeli askeri ilişkiler sürdürmektedir.