Uluslar Ligi A grubu üçüncü maçında bu Cuma gününün en cazip karşılaşmasında, iki dev ekip Fransa ve İtalya, Paris'teki Stade de France'da 1-1 berabere kaldı. İki takımın da galibiyetle gelmiş olması öncek i beklentileri artırırken, mücadele aynı zamanda Zinedine Zidane'ın, 2006 Dünya Kupası finalinde Marco Materazzi'ye attığı kafa sonrası oyundan ihraç edilmesine yol açan ezeli rakibi Azzurra ile yeniden buluşmasına sahne oldu. Birçok heyecan anına sahne olan çok duygusal bir karşılaşma çıkardılar; serbest vuruştan kısa bir pasla doğan Olise'nin harika golü, Azzurra'yı kurtarmak için Bastoni'nin cesur çıkışı ve sahanın figürlerinden biri olan Donnarumma'nın harika kurtarışları maça damga vurdu. Beklendiği gibi inisiyatif ev sahibindeydi; 4-3-3 dizilişiyle rakip sahaya iyi yerleşirken, kendi sahasında iyi kümelenen İtalya ise blok halinde topu kazanarak hızlı kontra ataklarla çıkmaya çalışıyordu.
Kenarlarda Sebastián Espósito ve Kean'in 4-1-4-1 taktik sistemine sadık kalmasıyla, maçın başından itibaren belirlenen düellolardan biri, Riccardo Calafiori'nin Michael Olise'yi nasıl kontrol edeceği üzerine Mancini'nin takımının sol kanadındaydı. Diğer Espósito (Pio) ise merkez forvet olarak oynadı. Ancak İtalya sadece savunmakla yetinmedi. Öyle ki Moise Kean, sağ bek Kayode'nin ortasından gelen şutla skoru açmak için ilk net şansı yakaladı ve bu pozisyonda kaleci Mike Maignan topu çizgi üzerinden harika bir kurtarışla çıkardı. İlk devrenin en net ikinci fırsatı da Azzurra'ya gitti; Scalvini'nin gelişine çektiği şut Maignan'ın sağ direğinin yakınından dışarı gitti.
İlk yarıdaki "savunma sanatı" Fransa'nın hücum gücü sürpriz olmadı. Maça Olise, Dembele ve Doué'den oluşan üçlüyle çıktı, ancak hücuma yüksek eforlu ve golcü orta sahalar olan Cherki ve Rabiot ile bekler Kalulu ve Truffert de katıldı. İlk 20 dakikada topa %62 oranında sahip oldular ancak son metrelerde hassasiyetten yoksun kaldılar ve İtalyan savunması kanatlarda markajı iyi ikililedi. Ziyaretçi takımın "savunma sanatı", top çalmaktan ziyade, içeriden ve dışarıdan neredeyse tüm pas yollarını kapatmakla ilgiliydi. İtalyanların blok ve kesme sayısı Mancini'nin alkışlarının sebebiydi. Üstelik neredeyse hiç tehlike yaşamadıkları gibi (ilk 45 dakikada) daha iyi saldırdılar. Zidane'ın öğrencilerinin ilk tehlikeli yaklaşımı, Olise'nin sol kanattan yaptığı ve üst direğe çarpan ortasıyla geldi. İkincisi ise ilk yarının 37. dakikasında Dembele'nin ceza sahası dışından çektiği, Donnarumma'yı yerinde bulduğu ve zorluk yaratmadığı şutuyla oldu.
Fransa ikinci yarıya hızlı başladı: Doué, çalım denemelerinden sonra ceza sahası dışından sert vurdu ve Donnarumma'yı zorladı; etkileyici kaleci, Dembele'nin dönen şutunu da bir kez daha kurtardı. Ve Donnarumma, Olise'nin sağdan sol ayağıyla çektiği şutu çelmek için bir kez daha devleşti. Hepsi beş dakika içinde gerçekleşti ve stoper Upamecano rakip sahada adeta bir merkezi orta saha gibi önde oynadı. İtalya taşları yerine oturtmaya ve ilk devrede kusursuz işleyen stratejisine dönmeye çalıştı ancak artık orta sahanın karşısına geçemiyordu. Hemen ardından Fagioli, ceza sahası önünde Cherki'ye yaptığı çekme nedeniyle sarı kart gördü. Ve bu faulden Olise'nin sanat eseri geldi: Cherki'nin kısa kullandığı serbest vuruşun ardından sol ayaktaki oyuncunun Donnarumma'nın sol üst köşesine gönderdiği harika şut ağlarla buluştu.