'Her posta kodunda büyümeyi artırmak' Başbakan'ın sloganıydı ancak derin bölgesel eşitsizlikler ve artan enerji faturaları bu kış sorun yaratıyor Andy Burnham birbiriyle bağlantılı iki sorunla karşı karşıya: İngiltere derin bölgesel eşitsizliklerle karşı karşıya ve yılın en soğuk aylarına artan enflasyonla giriyor. Downing Street'e girdiğinden bu yana, ülkenin en zengin ve en fakir bölgeleri arasındaki yaşam standartları arasındaki uçurumu kapatmaya çalışan başbakanın sloganı "her posta kodunda büyüme"yi artırmak oldu. Ancak Orta Doğu'daki savaş yoğunlaştıkça refahın geniş bir alana yayılması görevi daha da zorlaştı. Çarşamba günü, düzenleyici Ofgem'in Ocak ayından itibaren enerji fiyatı tavanında %26'lık bir artışı onaylaması ve yıllık faturayı tipik bir hane için 2.166 £'a çıkarması bekleniyor.
Artan benzin fiyatları ve rekor seviyeye ulaşan dizel, İngiltere'nin manşet enflasyon oranını Ekim ayında bir yılın en yüksek seviyesi olan %3,6'ya yükseltti. İngiltere Merkez Bankası enflasyonun gelecek yıl %5'e ulaşabileceğini söylüyor. Enflasyonun hükümetin belirlediği yüzde 2 hedefinin üzerine çıkmasının üzerinden yarım on yıl geçti. Tüketici fiyatları aynı dönemde neredeyse üçte bir oranında arttı. Hedefe dönüş en erken 2028 yılına kadar beklenmiyor. Şu ana kadar hanelerin şaşırtıcı derecede dayanıklı olduğu kanıtlandı. Tüketici güven anketleri de bunu gösteriyor. Her ne kadar bu durumun bir kısmı acil malzeme stoklama telaşından kaynaklansa da, Ekim ayında perakende satışlar beklenenden daha güçlüydü. Ama bir fırtına yaklaşıyor. Hele ki El Niño tahmini doğruysa ve Ocak ayı çok soğuksa.
Sonbahar yerini kışa bırakırken, cıvanın düşmesinden en çok düşük gelirli aileler etkilenecek. Rekor sayıda aile temel ihtiyaçları karşılayamıyor. Sıkıntıyı en çok hisseden yerler aynı zamanda Burnham'ın işleri tersine çevireceğine söz verdiği yerler olacak. Analysis by the Centre for Cities shows that after the 2022 Russian invasion of Ukraine, inflation rose most in towns and cities that entered the cost of living crisis in a precarious position. İngiltere'nin kuzeyindeki küçük kasabalar, Midlands ve Galler en çok maruz kalan yerlerdi. Households in Burnley, Blackburn and Blackpool faced an inflation rate nearly three percentage points higher than those in London, Reading and Cambridge.
Bunun bir nedeni, son enflasyon patlamasının enerji ve gıda fiyatlarından kaynaklanması ve en çok düşük gelirli aileleri vurması, çünkü temel ihtiyaçlara orantılı olarak en zenginlerden daha fazla harcama yapıyorlar. Bu da bazı yerlerin diğerlerinden daha fazla etkilendiği anlamına geliyor çünkü ardı ardına gelen hükümetlerin vaatlerine rağmen Britanya'nın bölgesel gelir uçurumu son otuz yılda neredeyse hiç değişmedi. Çözüm Vakfı'nın araştırmasına göre, 1990'ların sonunda en kötü performansı sergileyen yerler, bir nesil sonra hâlâ yaşam standartları sıralamasında en alt sıralarda yer alıyor. Kensington ve Chelsea'deki harcanabilir gelirler 60.584 £ ile Leicester'daki 13.398 £'dan dört buçuk kat daha yüksek. Ancak hayat pahalılığı sıkışıklığına tepki olarak Burnham hükümeti, belki de şaşırtıcı bir şekilde, son derece açık sözlü bir yaklaşım benimsedi.
Sonbahar bütçesinde, John Healey tarafından açıklanan "nefes alma alanı" tedbirleri, yakıt vergisinin genel olarak dondurulmasına ve A'dan D'ye belediye vergi aralıklarındaki her hane için 100 £ enerji indirimine öncelik verdi. Gaz faturalarından sabit ücretlerin kaldırılması da 2027 yılı sonuna kadar yürürlüğe girmeyecek. En yoksul haneler, 150 £'luk sıcak ev indiriminden yararlanacak.