Anksiyete yönetimi, çağdaş yaşamın en büyük zorluklarından biri haline geldi. Bu tablo karşısında nörobilim ve bütünsel tıp dikkatlerini temel bir organa çeviriyor: Kalbe. Yüzyıllar boyunca yalnızca bir kan pompası veya aşkın poetik sembolü olarak görülen kalp, bugün bilimin kendi “beynine” ve zihinsel ile duygusal durumumuzu doğrudan modüle edebilecek karmaşık bir sinir ağına sahip olduğunu doğruladığı bir organdır. Bu araştırmanın ön saflarında, kalp, zihin ve bütünsel refah arasındaki bağları anlam biçimimizi dönüştüren öncü bir kurum olan HeartMath Enstitüsü yer almaktadır. "Hızlı Koherans Tekniği" gibi basit ama son derece etkili araçların geliştirilmesi sayesinde bu kurum, sinir sistemini dakikalar içinde otoregüle etmenin mümkün olduğunu kanıtlamıştır. Bu disiplin, teorik alanın ötesine geçerek yaklaşan Bienestar Fest'te pratik bir şekilde deneyimlenecek; burada yoga eğitmeni, koç ve refah araştırmacısı Pilar Pose, katılımcılara bu değerli duygusal otoregülasyon aracını paylaşmak için sürükleyici bir deneyim sunacak. LA NACION ve OSDE tarafından ülkenin en önemli festivali olarak düzenlenen Bienestar Fest hakkında daha fazla bilgi edinmek için buraya tıklayın.
Bilim ile duygu arasındaki köprü: HeartMath Enstitüsü nedir? 1991 yılında Kaliforniya'nın Boulder Creek şehrinde kurulan HeartMath Enstitüsü, duygu fizyolojisini, sezgiyi ve kalp ile beyin arasındaki ilişkiyi araştırmaya adanmış kar amacı gütmeyen bilimsel ve eğitim odaklı bir kuruluştur. Otuz yılı aşkın süredir enstitünün bilim insanları ekibi, büyüleyici bir bulguyu destekleyen kapsamlı çalışmalar yayınlamıştır: Kalp, beyinden aldığı bilgiden daha fazlasını beyne iletmektedir. İnsan kalbi, kalp sinir sistemi olarak adlandırılan sistemi oluşturan yaklaşık 40.000 nöron barındırır. Kalbin bu küçük ama güçlü “beyni”, vagus siniri ve sempatik yol aracılığıyla beyne sürekli sinyaller göndererek bilgiyi nasıl işlediğimizi, kararlarımızı nasıl aldığımızı ve çevremizi nasıl algıladığımızı doğrudan etkiler.
Merkezi kavram: Kalp koheransı. HeartMath Enstitüsü'nün üzerinde çalıştığı temel sütun “kalp atış hızı değişkenliğidir (VFC)”. Genel kanının aksine, sağlıklı bir kalp kusursuz bir metronom gibi atmaz: atışlar arasındaki zaman aralığı bir milisaniyeden diğerine sürekli olarak değişir. Pilar Pose, "kalp inkoheransını" tanımlarken şöyle açıklıyor: "Hayal kırıklığı, öfke, kaygı veya sürdürülebilir stres deneyimlediğimizde, kalp atış hızı değişkenliğinin deseni kaotik ve düzensiz hale gelir. Bu koherans dışı dalga, beyindeki amigdalaya alarm sinyalleri göndererek limbik sistemi aktive eder ve frontal lobu (mantıksal akıl yürütme, karar verme ve konsantrasyondan sorumlu olan) baskılayarak kortizol ve adrenalin gibi stres hormonları salgılar."
Pilar Pose ekliyor: "Bunun aksine, şükran, şefkat, takdir veya sevgi gibi samimi olumlu duygular deneyimlediğimizde 'kalp koheransı' gerçekleşir; kalp atışlarının ritmi yumuşak, düzenli ve uyumlu bir desen benimser. Bu koherans durumunda sempatik ve parasempatik sinir sistemleri senkronize olur. Beyin hemen yanıt verir: zihinsel berraklık artar, basınç düşer..."