— Aditi Singh Çoğu insanın kastettiği anlamda bir memleketim yok. Babam Uttar Pradesh eyalet hükümetinde memur olarak çalışıyor ve onun görevleri ailenin şehirler arası dolaşmasını sağlıyor. Aslen Varanasi'liyim ama hiçbir yerde bir yerin gerçekten bana ait olduğunu hissedecek kadar uzun süre kalmadım. Ayarlama, üzerinde fazla düşünmeden yapmayı öğrendiğim bir şeydi. 22 yaşındayım ve IIT Gandhinagar'da Makine Mühendisliği alanında BTech'imin son yılındayım. Hayatımda ilk kez ailemden uzakta yaşıyordum. Ve bir şekilde, daha önce hiç görmediğim bir kampüste, hiç tanışmadığım insanlar arasında, IIT Gandhinagar düzgün bir şekilde kaldığım ilk yer oldu. HTE Gandhinagar'a giden yolu bulmak Amcam bir HTE Kanpur mezunudur. Yolculuğunu, aldığı eğitim türünü ve açtığı kapıları izlemek bana bir HTE'nin ne anlama gelebileceğine dair erken bir fikir verdi. O zaman bunu tam olarak anlamadım ama hırs kök saldı. 10. sınıftan sonra JEE hazırlığı için Kota'ya taşındım: Aynı sınava hazırlanan öğrencilerle dolu bir şehir, çoğu zaman etraflarındaki herkesin kendilerinden daha iyi hazırlandıklarına inanıyorlardı. Kota'nın yorucu bir şekilde rekabet ettiği bir yarıştı ama bana önemli bir şey öğretti: Uzun bir süre boyunca tutarlılığın, herhangi bir günün ne kadar iyi geçtiğinden daha önemli olduğu. 2022'de Ortak Giriş Sınavına (JEE) girdim ve IIT Gandhinagar'a girdim. Elimdeki seçenekler arasından Makine Mühendisliğini seçtim. Çalıştığını görebileceğiniz şeyler her zaman ilgimi çekmiştir: robot teknolojisi, otomobiller, fiziksel dünyada hareket eden ve işlev gören nesnelerin altındaki mühendislik. JoSAA danışmanlığı sırasında Kimya Mühendisliği, İnşaat Mühendisliği ve Malzeme Mühendisliği alanlarına da baktım ancak Mekanik, asıl merakımın yaşadığı yerle uyumluydu. Kampüse ayak basarken IITGN'ye Ağustos 2023'te içe dönük ve bunalmış bir halde geldim. İlk birkaç haftada her şey bir anda gelir: yeni bir şehir, bir kampüs, farklı geçmişlerden ve eyaletlerden düzinelerce insan, bir diplomanın başlangıcı. Sık sık ama her zaman ailesiyle birlikte taşınan biri için, ilk kez tamamen tek başıma olmak daha önce olan her şeyden farklıydı. Uyum sağlamak zaman aldı. Yardımcı olan şey etrafımdaki herkesin aynı durumda olduğunu fark etmekti; pansiyon rutinlerini çözmek, aynı kampüste dolaşmak, evden ilk kez uzakta olmak. Hepimiz birlikte kararsızdık ve o dönemden doğan dostluklar, kurduğum en yakın arkadaşlıklardan bazılarıydı. Üniversite etkinlikleri bana zaman yönetimini öğretti İlk yılımda, IIT Gandhinagar'ın yıllık kültür festivali Blithchron'un organizasyon komitesine katıldım ve daha sonra 2025 yılı çekirdek ekibinin bir parçası oldum. Ayrıca enstitünün öğrenci yarış arabaları tasarlama ve üretme üzerine çalışan motor sporları kulübü Moksha'ya katıldım ve aktif bir üye olarak kalmaya devam ettim. Bunlar dikkatlice planlanmış seçimler değildi. Bazı şeylere katıldım çünkü ilginç göründüler, aşırı taahhütte bulundular ve zamanla daha seçici olmayı öğrenmek zorunda kaldılar. Bu önceliklendirme dersi muhtemelen sınıfta öğrendiğim her şey kadar faydalı oldu. Günlük rutinim katılmadan önce hayal ettiğim gibi görünmüyor. Sabahlar dersler içindir. Öğle yemeğinden sonra genellikle işe dönmeden önce uyurum. Akşamları ödevler ve projeler içindir ve gece geç saatlerde kampüste yürüyüş yapmak kafamı boşaltmanın standart yolu haline gelmiştir. HTE'den önce bütün gece uyumanın ne demek olduğunu bilmiyordum.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.