Arjantin, ekonomik söylemlerini modernleştirme ve en eski vergilerini olduğu gibi koruma konusunda olağanüstü bir kapasiteye sahip. Yapay zeka, dijital ekonomi, uluslararası rekabet gücü, yatırımlar ve Devletin modernizasyonu hakkında konuşuyoruz, ancak geçmişleri İspanyol Krallığı'nın belirli belgeleri doğrulamak için mühürlü kağıt kullanımını başlattığı 1638 yılına kadar uzanan bir haraç talep etmeye devam ediyoruz. Neredeyse dört yüzyıl sonra mühürlü kağıtlar ortadan kalktı, sözleşmeler dijitalleştirildi, işlemler elektronik olarak yürütüldü, ancak vergi yürürlükte kaldı. Arjantin'de vergilerin yaşam beklentisi, onları ödemek zorunda olan kişilere göre çok daha uzun görünüyor. 1) Hala imza attığımız için bizden ücret alıyorlar. Şaka gibi görünüyor ama bu bir gerçek. Birisi bir mülk kiraladığında, bir mülk satın aldığında, bir araç satın aldığında, finansman talep ettiğinde veya belirli ticari sözleşmelere girdiğinde ek bir vergi maliyetiyle karşı karşıya kalabilir: damga vergisi. Soru kaçınılmazdır: Devletin ekonomik bir operasyonun salt resmileştirilmesi gerçeğinden dolayı ücret talep etmesinin ne anlamı var? 2) Kâr elde edilmeden cezalandıran bir vergi Pulların sorunu sadece yaşları değil. Temel olarak bu onun ekonomik mantığıdır. Bu, işlemin kar veya zarar getirip getirmediğine bakılmaksızın, belirli eylem ve sözleşmelerden bunların uygulanması için alınabilecek bir vergidir. Eyalet devletinin başarılı olması için işin yapılmasına gerek yoktur. İpotekli bir sözleşmenin olması yeterlidir. Bu, ekonomik faaliyetin resmileştirilmesine bir tür zarardır. Bir şirket, bir yatırımı finanse etmek için borca girebilir ve tek bir peso bile kâr elde etmeden önce Pul ödeyebilir. Bir tüccar, işini genişletmek için bir sözleşme imzalayabilir ve proje başarısızlıkla sonuçlansa bile vergiyi üstlenebilir. Bir aile, bir emlak işlemini resmileştirirken, bir araba satın alırken veya finansman sağlarken ek maliyetlerle karşı karşıya kalabilir. Devlet operasyonun başarısı için değil, sözleşme için ücret alıyor. Yani bir işte para kaybedilebilir ama vergi zaten devlet tarafından kazanılıyor. Ve bu, daha fazla krediye, daha fazla yatırıma, daha fazla şirkete ve daha fazla ekonomik aktiviteye umutsuzca ihtiyaç duyan bir ülkede meydana geliyor. 3) Vergi insanların cebine ulaşıyor Pulların şirketler için sorun olduğunu ileri sürenler var. Onlar yanılıyorlar. Ekonomik işlemleri pahalı hale getiren vergiler kısmen veya tamamen fiyatlara, kiralara, finansal maliyetlere ve hizmetlere aktarılabilmektedir. Bir sözleşmenin resmileştirilmesi daha pahalı hale geldiğinde, ödemeyi yapanın yalnızca sözleşmeyi imzalayan kişi olması gerekmez. Maliyet, operasyona katılanlar arasında dağıtılabilir ve sonunda tüketiciye ulaşabilir. Bu nedenle Pulların ortadan kaldırılması yalnızca bir iş talebi değildir. Aynı zamanda Arjantin'de kiralamanın, satın almanın, finanse etmenin, işe almanın ve iş kurmanın ne kadara mal olacağı da tartışılıyor. Bir operasyonu pahalı hale getiren her vergi, ilerlemek isteyenler için ek bir engeldir. 4) Hükümetin teklifi bir fırsat yaratıyor Bu bağlamda, Bakan Luis Caputo'nun eyaletlere damga vergisinin kaldırılmasını teklif eden ve yargı bölgelerinin vazgeçtiği tahsilatın %50'sini Ulusun tazmin etmesini teklif eden girişimini vurgulamakta yarar var. Teklif temel bir konuyu ortaya koyuyor: mali çabanın farklı kurumlar arasında paylaşılması ihtiyacı
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.