EDİTÖRÜN NOTU: Good Weekend'in bu sayısı basıldıktan sonra Goodman, Project Mars veri merkezi teklifini geri çekmiştir. Bu hikaye, bu duyuruyu yansıtacak şekilde güncellenmiştir.
Shavarsh Bedrossian 82 yaşında olabilir, ancak hâlâ tükenmez bir enerjiye ve sınırsız ilgi alanlarına sahip bir adam. Mahalledeki erkekler atölyesinde, PNG'deki yetimhanelere bağışladığı ahşap oyuncaklar oyuyor. Yerel Probus Kulübü'nde manzaralı öğle yemekleri organize ediyor. Başkan, başkan yardımcısı ve saymanı olduğu Hunters Hill Glades Masa Tenisi Grubu'nda düzenli olarak masa tenisi oynuyor. Ama belki de en büyük sevgisi, Sydney'in kuzey kıyısındaki Lane Cove'da, 56 yıl 4 aydır yaşadığı mütevazı tuğla bungalov evi. Yemek masasında otururken bana, "Onu Mayıs 1970'te 15.900 dolara satın aldım" diyor. "Sahibi, bir huzurevine gideceği ve yanına alamayacağı için yanındaki köpeğini, küçük bir dachshund'u da hediye etti. Böylece evi ve bir köpek sahibi oldum!"
Ermeni kökenli bir ailenin çocuğu olarak Mısır'da doğan Bedrossian, bir zamanlar çöp sahası olan ancak uzun süredir profesyoneller ve genç aileler tarafından mutenalaştırılan Lane Cove'daki pek çok değişikliğe tanık oldu. Orada kreşler ve ilkokullar, bir milli park ve tabii ki ormanlık alan gönüllüleri tarafından büyük bir özenle restore edilmiş kalıntı bir doğal alan olan Lane Cove Nehri var. Son yıllarını burada huzur ve sessizlik içinde geçirmeyi umuyordu.
Sonra, Nisan 2025'teki bir gün, Goodman adlı bir şirketten, Lane Cove West'teki yakın bir iş parkında Project Mars adında yeni bir veri merkezi inşa etme planlarını duyuran parlak bir broşür aldı. Broşüre göre veri merkezi, Sydney genelindeki işletmeler için "dijital erişimde artan hız" ve "hassas verilerin daha iyi güvenliğini" sağlayacaktı. Broşürde, önerilen kalkınmanın sanatçı çizimi, zarif, kavisli cepheye ve çatı bahçesine sahip futuristik bir tesis yer alıyordu.
Bedrossian bir veri merkezinin ne olduğunu biliyordu: AirTrunk adlı bir ABD şirketi, 2020 yılında iş parkının diğer tarafına bir tane inşa etmişti. Bu bina kutu gibi, penceresiz ve onarılamaz derecede çirkindi ve göktaşı büyüklüğünde bir buzdolabı gibi sürekli bir uğultu sesi çıkarıyordu. Tek iyi yönü, en yakın evlerden neredeyse yarım kilometre uzakta olmasıydı. Ancak üç katlı olması planlanan Goodman'ın veri merkezi, topluluk bahçesi fidanlığından sadece dört metre ve Bedrossian'ın çitinden 16 metre uzakta olacaktı. Yerel ilkokul ve kreş sadece bir blok ötedeydi. Tesis haftada yedi gün, günde 24 saat çalışacaktı. Bedrossian, "Kesinlikle çok büyük görünüyordu" diyor. "Ve çok yakın!"
Endişe yayılmaya başladı. İnsanlar ABD'deki veri merkezlerinin etkileri hakkında okumaya başladı. Önümüzdeki aylarda sakinler, spor organizasyonları, köpeğini gezdirenler ve banliyöü seven neredeyse herkes, seçeneklerini değerlendirmek için gayri resmi olarak bir araya gelmeye başladı. Lane Cove'da 25 yıldır yaşayan Paul Trainor da onlardan biriydi. "O aşamada Goodman'ın teklifi hakkında çok fazla detayımız yoktu" diyor. "Bu yüzden tartışmalarımız oldukça belirsizdi."
Ancak 2026'nın başlarına gelindiğinde Goodman daha fazla belge sunmaya başlamıştı. Örneğin veri merkezinin yedek güç için 49 dizel jeneratöre güveneceği ve sahanın dışında bir milyon litreden fazla dizel yakıt depolanmasını gerektireceği ortaya çıktı. Ayrıca yerel gazete sayesinde, sahayı gözüne kestiren tek geliştiricinin Goodman olmadığı ve boru hattında dört veri merkezinin daha bulunduğu ortaya çıktı. "İşte"