250 yıldan fazla bir süre önce bir baba, oğluna nasıl yaşaması, çalışması ve diğer insanlara nasıl davranması gerektiğine dair tavsiyeler bıraktı. Askerliğe hazırlanan genç bir adama yönelik olmasına rağmen dürüstlük, eğitim, sorumluluk ve insanlık hakkındaki mesajlar şaşırtıcı derecede çağdaş geliyor. Zaharije Orfelin'in Venedik'te editörlüğünü yaptığı ilk Sırp dergisi olan "Slaveno-Serbski magazin"de 1768 yılında yayınlanan "Babanın kendisini askerliğe adamak isteyen oğluna talimatı" metnini konu alıyor. Banja Luka Üniversitesi Filoloji Fakültesi Sırp dili ve edebiyatı öğrencileri Milana Olabina ve Milica Makitan, Mikro ağ portalında yayınlanan bir metinde bu ipuçlarını hatırlattı. Babanın mektubunun yazarı bilinmese de mesajları askeri çağrının ötesine geçiyor ve günlük yaşam, kişilerarası ilişkiler ve karakter oluşumuyla ilgili.
İlk uyarılardan biri, genç bir adamın sağlığını, geleceğini ve görevlerini sorumlu bir şekilde yerine getirme becerisini tehlikeye atabilecek sarhoşluk, kumar ve diğer kötü alışkanlıklardan bahsediyor. Baba, "Bu tutkular gençler için en tehlikeli olanlardır ve birçoğu bu tutkular yüzünden mahvolur" diyor. Metnin yazıldığı dönemde, bu tehlikeler öncelikle askeri yaşamın prizmasından görülüyordu, ancak mesaj çok daha geniş: Bir adam, eylemlerini kontrol etmeyi öğrenmeli ve kötü alışkanlıkların onu kontrol etmesine izin vermemelidir. Baba, oğluna boş zamanlarını boş yere geçirmemesini, kitap okumasını, tarih öğrenmesini ve büyük insanların hayatlarını incelemesini tavsiye eder. Onların işlerinde ve deneyimlerinde rol modeller bulabilir, aynı zamanda nasıl daha iyi kararlar alabileceğini de öğrenebilir. Eğitimin sadece bilgi toplamaktan ibaret olmaması özellikle ilginçtir. Farklı durumları akıl yürütme, yansıtma ve değerlendirme yeteneğini geliştirmek önemlidir. Oğlunun daha deneyimli kişilerden öğrenmesi de tavsiye edilir, çünkü bilgelik yalnızca kitaplardan elde edilmez.
En etkileyici mesajlardan biri diğer insanlara, özellikle de toplumda farklı bir konuma sahip olanlara karşı tutumla ilgilidir. "Komutanlarınıza her zaman büyük saygı gösterin. Eşitlerinize karşı nazik, astlarınıza karşı dost canlısı ve nazik olun." Bu tavsiye, gelecekteki memur için yazılmış olsa da günümüzün çalışma ortamına da uygulanabilir. İnsandan otoriteye saygı duyması, aynı zamanda yönettiği kişilere karşı anlayış, nezaket ve sorumluluk göstermesi beklenir. Baba öğretisinde başarı, kişinin yüksek mevki arzusuyla elde etmesi gereken bir şey olarak sunulmamaktadır. Tam tersine terfi, çalışmanın, bilginin ve liyakatın sonucu olmalıdır. Yönetim fonksiyonunun sadece hak ve tanınmayı değil aynı zamanda diğer insanlarla ilgilenme yükümlülüğünü de beraberinde getirdiği özellikle vurgulanmaktadır. Burada bugün hala önemli olan bir mesaj kabul edilmektedir: Otorite yalnızca pozisyonla değil, aynı zamanda kişinin yükümlülükleri ve iş arkadaşlarıyla olan ilişkileriyle de kanıtlanır.
Mektubun belki de en ilginç kısmı itaatin sınırlarıyla ilgili. Müstakbel askerin üstlerine saygı duyması beklense de baba itaatin kör olmaması gerektiği konusunda uyarıyor. Zararlı sonuçları açıksa emirlere uymamak gerekir. Bu, kişisel vicdanı ve ahlaki sorumluluğu, diğer insanların taleplerinin yerine getirilmesinin önüne koyar. Dürüstlük, alçakgönüllülük, adalet, yardımseverlik ve hayırseverlik gibi değerler tüm eğitim boyunca işlenmiştir. Tanrı'ya saygı, dua, şükran ve muhtaç insanlara yardım etme gibi Hıristiyan ilkeleri de önemli bir yere sahiptir. Ancak vurgu sadece kurallara uymak değil, aynı zamanda