Kambur balina Almanya'nın Baltık kıyısında mahsur kaldığında kalabalıklar toplandı, komplo teorisyenleri bilim adamlarıyla karşı karşıya geldi ve hayvan severler veterinerlerle tartıştı. Hayvan neden bu kadar yoğun bir dengesizliği tetikledi? Bodo Köpnick'i şaşırtan şey balinanın ne kadar gürültülü olduğuydu. "Bunu yan köy kadar uzaktan duyabiliyordunuz. Ürkütücü ama aynı zamanda etkileyiciydi" diyor ve acı çeken bir kamburun geceleri çıkardığı sesi en iyi nasıl tanımlayabileceğini düşünmek için duruyor. "Bir ineğin inlemesi gibiydi. İliklerinize kadar gitti."
65 yaşındaki Köpnick, sakin bir tatil adasında gönüllü bir itfaiye şefinden bekleyebileceğiniz her şeye sahip: hafta sonlarını çoğunlukla yerel çocuklara sağlık ve güvenlik konusunda eğitim vererek ve onların motorlara binmelerine izin vererek geçiren bir büyükbaba figürü. Ancak 31 Mart'ta, Almanya'nın kuzeyindeki Poel adasının kıyılarında mahsur kalan kayıp bir balinanın ortaya çıkmasıyla hayatı daha da stresli hale geldi. Arkasında koca bir ülke aklını kaybetmişken, kıyı şeridinde durup devasa yaratığı korumak onun kaderi haline geldi. Köpnick ve ekibi vardiyalar halinde hayvanın açıkta kalan sırtına deniz suyu sıkarken, düzinelerce muhabir çimenlik bir tepenin üzerindeki görüş noktasında toplandı. Arkalarında, basit bir polis bariyerinin ötesinde, duygusallığı giderek artan insanlardan oluşan bir kalabalık şişmeye başladı. Köpnick bu "balina dostlarını" bıkkınlıkla hatırlıyor: "Balinayı kurtarmak için yeterince çaba göstermediğimizi söyleyerek sürekli bizimle dalga geçiyorlardı. Stresliydi."
Ziyaretçiler tarafından hazırlanan görüntüler çevrimiçi izleyiciyi çılgına çevirdi: Komedyen Hape Kerkeling, balinaya, komik karakteri kirli tabloid gazetecisi Horst Schlämmer'in kılığında "Timmy" adını vermişti. Diğerleri de balinaya daha soyut bir isim olan "Umut" adını vermişti, ancak insanlar sonunda hayvanın antropomorfozunu tam bir adla tamamlamak için her ikisini de kullanmaya başladı: Timmy Hope. Bu arada öfkeli sosyal medya paylaşımları çılgın komplo teorilerine dönüştü. Bu içerik tsunamisinin genel itici gücü, yetkililerin ve buna bağlı olarak Köpnick'in hayvanın iyiliğini düşünmemesiydi. Bazıları onun, eyaletin Okyanus Müzesi Almanya'nın iskeletini alabilmesi için etini eritmek amacıyla balinaya su değil asit sıktığına karar vermişti.
Balinanın, insanların siyasi şikâyetlerini yansıttıkları bir ekran haline geldiği ortaya çıktı: Bir YouTuber, balinanın iskeletinin "Ukrayna'ya daha fazla para vermek için" satılacağını öne sürdü. (Poel, Kuzey Akımı boru hattının bir zamanlar büyük bir ekonomik varlık olduğu Mecklenburg-Batı Pomeranya'da bulunuyor ve Alman hükümetinin Ukrayna'ya verdiği desteğe ilişkin kızgınlık özellikle güçlü.) Köpnick bu baskının ön saflarında yer alıyordu ve bundan biraz rahatsız olmaya başlamıştı. En heyecanlı an, Paskalya'dan sonraki bir hafta sonu, kalabalığın polis bariyerlerini aştığı ve 100 protestocunun tepeden aşağı ona doğru koştuğu zaman yaşandı. Görevde sadece iki polis memuru vardı. "'Artık sizin için hiçbir şey yapamayız. Herkes kendini kurtarmalı' dediler," diyor bu anıyı yarı yarıya eğlenerek.
Bu noktada Köpnick artık yeteri kadar olduğuna karar verdi. İki "sürü lideri" seçip onları bilgisayar monitörüne götürdü ve sabırla ne yaptığını, hayvanı suladığı hortumun aslında onu bağlamak için kullanılan bir zincir olmadığını, balinaya kesinlikle asit dökmediğini anlattı. Komünist Doğu Germa günlerinden beri adanın itfaiye şefi olan bir adam için