Birleşmiş Milletler'de apolitik devrim sessizce sürüyor. Konuyla ilgili Avrupa veya ABD'de çok az konuşma olmasına rağmen, Uluslararası Vergi İşbirliği Çerçeve Sözleşmesi taslağına ilişkin müzakerelerin altıncı oturumu 30 Kasım - 10 Aralık tarihleri arasında Nairobi'de gerçekleşecek. Küresel Güney'deki ülkeler tarafından yürütülen görüşmelerin dünyayı değiştirme potansiyeli var ve Batılı ülkelerin daha yakından ilgilenmeleri ve daha aktif bir rol almaları iyi olacaktır. Aksi takdirde tarihin önemli bir anını kaçırma riskiyle karşı karşıya kalırlar.
BM terminolojisinde çerçeve sözleşmesi, küresel öneme sahip konularda devletler arasında geniş ilkeleri, ortak hedefleri ve işbirliği mekanizmalarını ortaya koymak üzere tasarlanmış çok taraflı bir anlaşmadır. İklim değişikliğiyle ilgili en bilinen çerçeve sözleşmesi 1992'deki Rio Zirvesi'nde kabul edildi. Bu çerçeve kapsamında, imzacı devletler (neredeyse tüm gezegen) iklim taahhütlerini gözden geçirmek üzere her yıl Taraflar Konferanslarında (COP) bir araya geliyor. 2027 veya 2028'de kabul edilmesi planlanan uluslararası vergi işbirliğine ilişkin yeni çerçeve sözleşmesi, muhtemelen Rio'dan bu yana en önemli sözleşmedir. Uzun vadeli etkisi daha da büyük olabilir.
İklim sözleşmesinin en büyük eksikliği iyi biliniyor: oybirliği gerektiriyor ve uyum ve azaltım için iklim finansmanı konusunda bağlayıcı kararlar alma konusunda yetersiz kalıyor, bu da daha fakir ülkeleri hayal kırıklığına uğratıyor. 2008 mali krizinden sonra zengin ülkeler vergi cennetleriyle ve en zengin bireylerin uyguladığı vergiden kaçınmayla mücadele etme sözü vererek kalkınma finansmanı konusunda yeni tartışmalara kapı açtı. Pratikte çok az şey yaptılar. Kaydedilen ilerleme çoğunlukla gelirlerin Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) bünyesindeki zengin ülkeler arasında paylaşılmasıyla gerçekleşti. Bu makalenin okunacak %66,82'si kaldı. Gerisi sadece aboneler içindir.