Tabandan gelen Tecavüze Karşı Kadınlar grubu, mağdurlara ceza adaleti sistemi tarafından nasıl davranıldığı konusunda 'işlerin gerçekten değiştiğini' söylüyor Sayın Yargıç Bennathan, Russell Brand'i 10 buçuk yıl hapse mahkûm ettiğinde, cinsel saldırı mağdurlarının tanımlanmasında dikkate değer bir değişiklik oldu. Hakim, "Kadınlar ne giyerse giysin, nereye giderse gitsin, ne içerse içersin, sizin gibi cinsel tacizciler, Russell Brand, rızaları olmadan hareket ettiklerinde hayır deme ve ceza mahkemelerinden adalet talep etme haklarını saklı tutarlar" dedi.
1977'de tamamen farklı bir hikayeydi. Yargıçlar Roskill, Wien ve Slynn, hüküm giymiş tecavüzcü Kraliçe'nin Muhafızı Tom Holdsworth'un "gelecek vaat eden ordu kariyeri" nedeniyle tecavüz mahkumiyetinin ardından temyizde serbest kalmasına izin verdi. Aynı yıl Yargıç Zigmond, üç yaşındaki bir kız çocuğunun tecavüzcüsüne ertelenmiş hapis cezası verdi ve annesine şöyle dedi: "Bunu sen unutacaksın, küçük kızın da öyle." Yargıç Peter Mason, Kraliyet Donanması'ndan tecavüzcü Maurice Markham'a altı ay hapis cezası verdi çünkü "ülkenin hizmetlerini kaybetmesi çok yazık olur".
Son 50 yılda ceza adaleti sisteminde çok şey değişti, ancak tecavüzün yaygınlığı zararlı bir etki yaratmaya devam ediyor. Tecavüz Krizi İngiltere ve Galler'e göre, 16 yaşın üzerindeki dört kadından biri tecavüze uğradı; beş tecavüzden ikisi bir partner tarafından ve yedi tecavüzden altısı kadınların tanıdığı biri tarafından gerçekleştirildi. 2024'te polis tarafından 71.227 tecavüz kaydedildi, ancak o yıl vakaların yalnızca %2,7'si tecavüzcü olduğu iddia edilen kişinin suçlanmasına yol açtı. Kampanya örgütü Tecavüze Karşı Kadınlar bu hafta 50. yılını kutluyor. Çoğunlukla kurbanlara ağırlık veren bir sisteme karşı onlarca yıldır mücadele ediyor ve bu dönüm noktasını işaretlemek için kapsamlı arşivini Bishopsgate Enstitüsü'ne bırakıyor. Kuruculardan biri olan ve şu anda 70'li yaşlarında olan Ruth Hall'a göre WAR, "sıradan kadınlar" olarak tanımladığı küçük bir grup insan tarafından kuruldu.
Grup, genellikle kadınlardan daha fazla finansal güce sahip olan erkeklerden kaynaklanan güç dengesizliğini kabul ederek, yeşil kağıtlara fotokopisi çekilmiş bir amaç beyanı hazırladı. Evlilik içi tecavüzün bir suç olarak tanınması ve kadınların cinsel geçmişlerinin rutin olarak tecavüz davalarının bir parçası olmamasının yanı sıra kadınları geceleri dışarıda korumak için daha iyi sokak aydınlatması gibi pratik adımlar atılması çağrısında bulundular. Hall, grubun ilk sloganlarından birinin şu olduğunu söylüyor: "Evet, evet demektir, hayır da hayır demektir, nasıl giyinirsek ve nereye gidersek gidelim." Uzun süredir SAVAŞ kampanyacısı olan Lisa Longstaff, savaşın ilk günlerini anlatırken "Kadınlar öfkeliydi" diyor. "Tabandan kadınlar bir araya geldi çünkü tecavüzün nasıl muamele gördüğüne kesinlikle öfkeliydik."
Evlilikte tecavüzün suç sayılması için kampanya yapmak hızlı bir kazanım olmadı ancak bu, zaferi WAR için özellikle önemli kıldı. Elli yıl önce, evlilikte tecavüz yasaldı ve tanıdığınız ya da yetkili bir konumda bulunan bir adam tarafından tecavüze uğramak rutin olarak reddediliyordu. Evlilikte tecavüz, yıllar süren kampanyalardan sonra nihayet 1991 yılında suç sayıldı. 16 Temmuz 1977'de kampanyacılar tarafından Londra'nın Trafalgar Meydanı'nda bir "halka açık duruşmaya çağrı" düzenlendi. Kadınlar, meydanın ünlü aslanlarının yanında kovuşturma düzenleyen kadın aktivistler tarafından tecavüz ve kadına yönelik şiddet sahte bir şekilde yargılanırken meydanı doldurdu. Hall, "Her şeyin sorgulandığı bir dönemdi" diyor. "Çok heyecan vericiydi. Trafalgar Meydanı protestosunu yalnızca birkaç hafta içinde organize ettik, planlama toplantılarımızı kullanılmayan bir bankada Wa ile gerçekleştirdik.