Japonya'da yaşayan bir Singapurlu, eve taşınmanın yaşam masraflarını karşılaştırmaktan daha fazlasını gerektirdiğini söylüyor. SİNGAPUR: Yurt dışına taşınan Singapurluların ülkelerine nasıl baktığı sorusu, bu sefer Tokyo'da yaşayan yorumcu Chris Kuan'dan başka bir düşünceli yanıt aldı ve Singapur'a dönmenin gerçekte ne anlama geldiğine ilişkin kişisel bir dökümünü paylaştı. Facebook gönderisi, The Independent Singapur'da yakın zamanda yayınlanan ve Yeni Zelanda, Amerika Birleşik Devletleri, Güney Kore ve Tayland'da yaşayan Singapurluların ayrıldıkları ülkeye dair düşüncelerini anlatan bir hikayeyi kapsayan bir makalenin ardından geldi. Bazıları Singapur'u aşırı şehirli ve mükemmeliyet odaklı olarak tanımladı. Diğerleri ise güvenliğine, verimliliğine, toplu konutlara ve ulaşıma övgüde bulunurken, farklı ülkelerin farklı yaşam biçimleri sunduğunu söyledi.
Kuan, tartışmayı basit bir fikir etrafında çerçeveledi: Ayrılanlardan bazıları Singapur'un rahatlığını ve güvenliğini özlüyor, diğerleri ise geri döndüklerinde karşılaşacakları yaşam tarzı değiş tokuşlarının daha fazla farkına varıyor. Başkalarının bunu farklı görebileceğini kabul ederek, kendi görüşünün "kişisel" olduğunu vurguladı. Gönderisinde "Takaslar her şeydir" diye yazdı. Kuan, kağıt üzerinde geri dönmenin kendisini çeşitli açılardan daha iyi duruma getireceğini söyledi. Sermaye geliriyle yaşayan bir emekli olarak, geri dönerek ortalama Singapur maaşına eşdeğer miktarda sermaye gelir vergisinden tasarruf edeceğini tahmin ediyordu. Halen normal gelir vergisi ödeyen birinin daha da fazla tasarruf sağlayacağını belirtti. Kendisi aynı zamanda gıdaya daha az harcama yapmayı beklediğini ve tarım ve balıkçılık sübvansiyonlarının tüketici fiyatlarını bozduğu için Japonya'nın ücretlere göre pahalı olduğunu açıkladı. Tecrübesine göre sağlık masrafları her iki şehirde de hemen hemen aynı ve Singapur'da giyime daha az para harcayacaktı. "Bu, Singapur'da daha iyi durumda olduğum anlamına geliyor, değil mi? Ama bir saniye bekleyin" diye yazdı.
Ancak hikaye konut, araba ve yaşam tarzı devreye girdiğinde değişiyor. Kuan, yaşadığı küçük müstakil evin Singapur'da iki ila üç kat daha pahalıya mal olabileceğini söyledi. Parasının yeteceğini ancak Avrupa'da haftalarca sürecek tatiller gibi diğer şeyler için daha az para kalacağını söyledi. Arabası Singapur'da yaklaşık sekiz kat daha pahalıydı ve dışarıda yemek, özellikle de en üst sınıfta, Tokyo'da daha ucuzdu. Tek Michelin yıldızlı bir Fransız restoranında beş ila altı çeşitten oluşan bir öğle yemeğinin kendisine şarap hariç kişi başı yaklaşık 100 S$'a mal olduğu belirtiliyor. Singapur'da bunun iki ila üç katı olacağını tahmin etti. Kuan daha sonra kendisine Singapur'da gerçekten müstakil bir eve ve arabaya ihtiyacı olup olmayacağını sordu. Cevabı muhtemelen hayırdı. Dört veya beş odalı bir HDB dairesinde yaşayabilir ve araba çağırmayı kullanabilir, böylece arazi mülkiyeti ve araba sahipliğindeki yüksek primlerden kaçınabilirdi.
Ancak asıl meselenin bu olduğuna dikkat çekti. "Singapur'da mali açıdan 'daha iyi durumda' olmak, yaşam tarzında (aşağı doğru?) bir düzenleme gerektiriyor. Peki bunu denklemde nasıl fiyatlandıracaksınız?" Bu, nelerden vazgeçeceğini saymadan önceydi: Bir veya iki günlüğüne dağlara veya deniz kenarına arabayla gidebilmek ve daha geniş bir yelpazedeki kültürel etkinliklere erişebilmek. Güvenlik konusunda kendisi iki şehrin hemen hemen aynı olduğunu söyledi ancak bazıları Singapur'un daha güvenli olduğunu iddia etti. “Depremleri ve tayfunları bir kenara bırakırsak, ne kadar güvende olmanız gerekiyor, değil mi?” Kazanan ilan etmemeye ya da geri dönme ihtimalini göz ardı etmemeye dikkat etti. "Hayatın sizi ne kadar zorlu bir döneme soktuğunu kimse asla bilemez" diye yazdı. "Geri dönersem, bu bir şeyler kazanmak, bir şeyler kaybetmek ve alışmak olacaktır. Tek umursadığınız şey kaç doları saymak değilse kazan-kazan diye bir şey yoktur."