Sevgili dostumuz Çin'e bu kadar bağımlı olup ona aşık olmak ve onu taklit etmeye çalışmamak neredeyse imkansızdır. İki büyük ekonomi bizimle uzun kara sınırlarını paylaşıyor; her ikisi de bizimle aynı zamanda başlangıç yaptılar ve her ikisi de ekonomik kalkınma açısından herhangi bir objektif, ampirik ölçüme göre bizi birçok kez geride bıraktılar. Kendinizi karar vericilerin yerine koyun; siz de en azından zaman zaman onların modelini nasıl alıp kendinize ait hale getireceğinizi merak edersiniz. Bu devlerden biri bizimle aynı çok partili sistemi uyguluyor - her ne kadar her ikisi de bunu mükemmelleştirmekten uzak olsa da - ama o belirlenmiş, kalıcı bir 'baş düşman' oluyor ve biz ondan gerçek ya da mecazi bir cankurtaran halatı kabul etmektense boğulmayı tercih ediyoruz.
Diğeri ise 'her türlü hava koşulunda dostumuzdur' ve siyasi ve yönetişim modeli tamamen farklı olsa da, iktidardakiler iki nedenden dolayı onu taklit etmeye istekli olacaktır. Merkezi komuta, zor kararlar almayı çok daha kolaylaştırır; ikincisi, onlara daha fazla güç verirdi. 'En iyisini biz biliriz', ulusal çıkarların ve önceliklerin belirlenmesinde karşıt argümanları geçersiz kılan bir mantra haline geldi. Konudan biraz uzaklaşalım ve bilerek ya da bilmeyerek hayatımızda ne kadar çok Çin var görelim, bu da onları kopyalama arzusunu doğal gösterebilir. Toplamacı olmasalar da çay içenler olarak her gün sayısız kez bir soruyla karşı karşıya kalıyoruz: "çini?" Cevabımız teknik olarak yarım kaşık olsun veya şekersiz olsun, rafine şekere neden çini denildiğini düşünmek için neredeyse hiç durmuyoruz. İster ucuz çömleklerde ister kaliteli porselenlerde servis edilsin, metal olmayan tüm içecek takımlarına porselen eşya denir.
Çin'in özellikle ihracat yoluyla küreselleşmeyi benimsemesi, dünya çapında milyonlarca kişinin günlük ürün ve farklı kalitedeki aletleri rekabetçi fiyatlarla satın almasına yardımcı oldu. Konuyu fazla uzatmadan, elektrikli araçlardan restoranlara, Çin mahallelerine, casus olduğu iddia edilen kadın ölümlerine kadar Çin her yerdedir. Çinliler 5000 yıllık geçmişlerini içselleştirmişler. Çin'in deneyiminden borç almak göründüğünden daha karmaşıktır; Ürünleri kopya-1, 2, 3 çeşitleriyle meşhur olduğu gibi Çin'leri de çoktur. Son zamanlarda bir sosyal medya klibi, bir Batılının dünyaya nasıl baktığı hakkındaki sorusuna bir Afgan'ın "Bu dünya Çin, gerçek dünya öbür dünyadır" diyerek yanıt verdiğini gösteriyor. Hayali, sahte, kopya; 'Çin' derken neyi kastettiğine karar verin.
Dünyanın en büyük medeniyetleri komşuyken, onların dünyevi başarılarını neden tekrarlamadığımızı açıklamak zor. Bunun açık bir nedeni, büyük İndus uygarlığının mirasçıları olmamıza rağmen, onu inanç odaklı bir kimlikle değiştirmeyi ve İndus köklerimizle olan tüm bağlarımızı koparmayı seçmemizdir. Gerçek öncüllerimize karşı duyduğumuz nefret aynı zamanda neden sanayileşme ve çalışkan olma konusunda başarısız olduğumuzu da açıklıyor; İçinde 'İndus' olan her şeyi berbat etmeye çalışıyoruz. Görünüşe göre artık en büyük askeri-endüstriyel güçlerden birini yaratan Çin siyasi sistemini taklit etme eğiliminde olabiliriz. Yeni bir siyasi düzenin ana hatları halihazırda fark edilebilir durumda ve muhalefete daha az yer bırakıyor. Başkan Mao'nun ünlü 'Yüz çiçek açsın...' sözünde, bunların aynı fidanlıktan gelip gelmediğini belirtmesine gerek yoktu.
İşleri düzeltmek için acele ederken, diğer şeylerin yanı sıra Çinlilerin, 5.000 yıllık tarihlerini içselleştirdikleri için acele etme konusunda usta olduklarını, oysa bizim aktif olarak kendi tarihimizi reddettiğimizi unutmayalım. Eşi görülmemiş ekonomik ve askeri gelişmeden sonra bile Çinliler, Hong Kong kira kontratının süresinin dolmasını bekledi