Sıkıntıyı seven ve göremediğiniz aktörleri izleyen, duyamayacağınız sözler söyleyen bir siberpunksanız, takılıp kalın! Geri kalanımız şaşkına dönecek ve sıkılacak. Neden James Bond şimdiye kadar bir TV dizisi olmadı? Harry Potter, Yüzüklerin Efendisi, Uzaylı, Yıldız Savaşları; hepsine TV muamelesi yapıldı. Franchise madenciliği, reklam satmak için dikkat payını maksimuma çıkaran harika bir iştir. Peki neden Amazon'un ortak sahibi olduğu Bond olmasın? Belki her hafta güçlü bir seks bağımlısını izlemek, tuhaf bir idari sözdizimi ile adını söylemek... çok fazla olabilir mi?
Başka bir seri genişleme paketini tamamlamaya çalışırken bu düşünceler aklıma geldi: Blade Runner 2099 (Prime Video, Çarşamba gününden itibaren). Ben filmlerin hayranıyım. Orijinalinden önce sinema geleceğin sakin ve düzenli olduğunu hayal ediyordu. Blade Runner çoğumuza romancı Philip K Dick'in teknolojinin hayatın her alanını kolonileştirdiği ancak eşitsizliğin daha da kötüleştiği vizyonunu tanıttı. Gözetim, yapay varlıklar ve kontrolsüz kurumsal güç, toplumdan geriye kalan her şeyin içini boşaltıyor. (Yeni dizinin Amazon'da olması şaka yapmaya en yakın nokta.)
Bir yana, Jeff Bezos'u hesaba katmadan önce, "99" ile biten herhangi bir başlığın kulağa bir fiyat noktası gibi gelme riski vardır. Bu gösterinin sarsıcı, algoritmik bir seslendirmeyle kesintiye uğradığını hayal etmek kolaydır: "The Blade Runner, £20,99, linolyum ve vinil zemin kaplamalarını, hatta mantar panelleri bile istenilen ölçülerde kesiyor!" Prime Video zaten akış sırasında tıklanabilir reklamlar sunuyor, bu nedenle bu tür çapraz tanıtım gelir akışları, dikkate aldıkları bir şey olmalı.
Her neyse, dayanak sağlam. Denis Villeneuve'ün Blade Runner devam filminden 50 yıl sonra geçen dizi, ters bir sosyal düzen hayal ediyor. Dünyadaki ekolojik felaketin ardından yapay insanlar ayaklanıp yönetimi ele geçirdi. Blade Runner'lar artık asi insanları avlayan kopyalardan oluşan bir görev gücü haline geldi. Böyle bir insan olan Cora, büyük bir sırrı açığa çıkaracak gizemli bir eşyanın izini sürmek için LAPD'ye sızar. Kayıp bir memurun izini süren ve aynı zamanda bir şeyler arayan, ölmek üzere olan bir Blade Runner'la ortak oldu. Gerçek şu ki, serinin yarısında neler olup bittiğini bilmiyorum. Yaratıcılara hakkını vermek adına televizyondan taviz vermediler. Filmin tonundan çok uzaklaşabileceklerinden endişelendim ama sapmadılar. Eğer bilimkurgu filmi çekmek bir seks partisi düzenlemeye benziyorsa, yani her şey bir atmosfer oluşturmaya bağlıysa, o zaman çılgınca başarılı oldular. Yanacak bir atmosfer var.
80'lerin imzası, orijinalin ürkütücü sentezi. Aslında her sahnede geçiyor. Yabancılaşmış gürültü uçakları diyaloğu kesmediğinde, ev bitkilerimin büyüme döngüsünü pekala engellemiş olabilecek bağırsakları titreten bir bas gürültüsü var. Bu ortadan kalktığında yerini dini esintili seslendirmeler veya rastgele mekanik çınlamalar alıyor. Siz keder, izolasyon ve robot kıyameti temalarıyla boğuşmadan önce bu gösterinin sesi tek başına SSRI'larınızı geçersiz kılabilir.
Görseller tamamen endüstriyel, kehribar rengine doymuş veya duman bulutlarıyla dolu. Etkileyici ama aynı zamanda baskıcı. Her yeni bölüme başlamak, bir yer altı kükürt madeninde vardiyaya geçiyormuş gibi hissettiriyor. Zaman yavaş ilerliyor. Kameranın da oyuncuların da acelesi yok. Yedek diyalogları, sanki distopyanın varoluşsal ağırlığı herkese kronik yorgunluk vermiş gibi, satırlar arasında önemli duraklamalarla sunuluyor. Veya doldurmaları gereken çok zamanları olduğunu biliyorlar. Ayrıca karanlıkta da duruyorlar, çok fazla. gri