Sudan'da savaşın patlak vermesinin üzerinden üç yıldan fazla zaman geçti ve sonuçları kötüleşmeye devam ediyor. Daha fazla insan yerinden edilmeye devam ediyor ve hayatta kalabilmek için temel insani yardıma ihtiyaç duyuyor. Görünüşte çatışmanın süresiz olarak devam edeceği görülüyor. Yakın tarihli bir Güvenlik Konseyi brifinginde, bir Birleşmiş Milletler yetkilisi şunları kaydetti: "Taraflar kasvetli. ... Taraflar uzlaşma veya müzakerelere ara verilmesi konusunda inandırıcı bir taahhüt göstermeye devam etmiyor. Diyaloga yaklaşmıyorlar." Bu değerlendirme uluslararası fikir birliğini o kadar yansıtıyor ki, ABD son aylarda savaşan taraflar için "devam eden çatışmanın maliyetini artırmak" ve onları ateşkes görüşmelerine zorlamak amacıyla yaptırım üstüne yaptırım uygulamayı tercih etti. Ancak New York ve Washington'un gözden kaçırdığı ve bu ay Hartum'da yalnızca birkaç gün geçirdikten sonra açıkça ortaya çıkan şey, ateşkes koşullarının ülke içinden hızla oluştuğudur.
Mali çöküş, askeri ilerlemeler ve insani felaketten oluşan mükemmel bir fırtına, artan sivil taleplerle birlikte, önümüzdeki Nisan ayında savaşın dördüncü yıldönümünden önce pekala gerçekleşebilecek bir ateşkes için uzun süredir yakalanması zor bir baskı yaratıyor. Sudan'ın kuşatma altındaki başkenti Hartum artık savaşın büyük bölümündeki hayalet kasaba değil. Kahire, Riyad ve Doha'dan şehrin mütevazı havaalanına artık düzenli olarak uluslararası uçuşlar geliyor; savaşın askıya aldığı hayatları yeniden başlatmak isteyen Sudanlıları ve ufukta ateşkes hisseden ve ülkenin yeniden doğuşunun zemin katına çıkmak isteyen işadamlarını taşıyor. Şehrin önde gelen iş otellerinden birinin lobisi, madencilikten emtia ticaretine ve yeniden inşaya kadar her konuda anlaşmalar yapmak üzere İngiliz, İsviçreli ve Suudi iş gruplarıyla doluydu.
Ancak Sudan'ın liderleri sadece fırsatları görmüyor; aynı zamanda serbest düşüşte olan bir ekonominin baskısını da hissediyorlar. Orada bulunduğum hafta, Sudan poundu ABD doları karşısında o zamanki rekor düşük seviyesi olan 9.000'e geriledi; savaş öncesi ortalama 600'dü. (Döviz kuru şu anda 10.000'i aşıyor.) Benzin kuyrukları, depolarını doldurabilecek kadar şanslı olanlar için bile bloklar halinde uzanıyordu. Hartum'dan geri dönenlerin çoğu, yani kaçan yaklaşık 3,8 milyon kişinin 2 milyondan fazlası, yiyecek satın almak ve ışıkları açık tutmakta zorlanıyor. Daha da kötüsü, çiftçiler artık gübre alamıyor ve ülkenin en verimli ekim alanlarının çoğu nadasa bırakılıyor.
Üst düzey bir yetkili bana, Sudan ordusunun savaşın gidişatını değiştirmek için gerekli silahları temin etmesini sağlayan savaş ekonomisinin, artık ülke halkı için en büyük acı kaynağı olduğunu bana özel olarak kabul etti. Sudan liderlerinin ekonomik gerilemeyi tersine çevirme yönündeki baskısı gerçek ve çatışmanın sona erdirilmesi yönünde yeni bir talep yaratıyor. Türkiye ve Suudi Arabistan gibi dost devletler, yakıt tedarikini güvence altına almak ve enerji altyapısını yeniden inşa etmek için anlaşmalar yapmak üzere devreye girdi, ancak bu tür destek sınırlı ve geçici olmaya devam ediyor. Aralık 2018'de hızla artan ekmek fiyatlarına karşı protestoların başladığı kuzey şehri Atbara'da transit maliyetlerine ilişkin protestolar yakın zamanda patlak verdi ve Sudan'ın 2019 demokratik devriminin kıvılcımını ateşledi. Ekonomik protestolar ülkeyi daha önce de birleştirdi ve bunu tekrar yapabilir ve ordu da bunu biliyor. Ekonominin ötesinde, ordunun ateşkes düşünmesi için gerekli koşulları yaratan şey, savaş alanındaki kazanımlarıdır. Ordu komutanı Abdülfettah el-Burhan haspr