İspanya kritik bir seçime girerken anketler, sağcı partilerin ilgisini çeken pek çok seçmenin onların fikirleriyle aslında aynı fikirde olmadığını gösteriyor. İspanya 29 Kasım'da sandık başına gittiğinde, vatandaşları önümüzdeki 12 ay içinde Avrupa'da oy kullanma hakkına sahip yaklaşık 200 milyon insandan ilki olacak; 2027 yılı Fransa, Polonya, Estonya ve İtalya'nın da aralarında bulunduğu, Avrupa'nın geleceği açısından kritik önem taşıyan seçimlerin yılı olacak. Bu, aşırı sağcı popülist milliyetçiliğin gücü ve tehdidi açısından yaklaşık 100 yıldaki en büyük seçim sınavı olacak. Otuz yıl önce, 21. yüzyılın başında sol, AB'nin 15 üye devletinin 13'ünde iktidardaydı, sorumluydu ya da koalisyondaydı. Bugün, Avrupa'nın kuzeyindeki tek sosyal demokrat hükümet olan Danimarka ve doğudaki tek hükümet olan İspanya, Avrupa'nın güneyindeki tek merkez sol hükümet olarak küçük Malta'nın yanında yer alıyor.
Of the EU’s 27 countries, 21 are run from the centre or right. Ancak yeni bir tehlike var ve bu sadece bir başka aşırı sağcı popülist parti olan İspanya'daki Vox'un hükümete girme noktasında olmasıyla sınırlı değil. Bu aynı zamanda merkez sağ partilerin aşırı sağ politikalara teslim olması, sağı aşırı sağdan ayıran güvenlik duvarının kıta çapında çökmeye başlamasıdır. Vox has proposed mass deportations of migrants under thebanner of “remigration”. İspanya'nın Halk Partisi (PP), LaSexta tarafından yayınlanan bir soruşturmanın belgelediği üzere, toplumsal cinsiyet eşitliği girişimlerini ve azınlık dil korumalarını kaldırmak ve kürtaj ve LGBTQ+ korumalarına karşı çıkmak için bölgesel koalisyonlarda Vox'a katılmaya hazırlandı. Her ne kadar tanımı konusunda hemfikir olmasalar da PP ve Vox, sosyal güvenlik ve sağlık yardımlarında öncelikli ulusal-ulusal tercih ilkesini açıkça onayladılar.
Enternasyonal karşıtlarından oluşan küresel bir koalisyonun yükselişi de aynı derecede endişe verici. Geçtiğimiz yıl Donald Trump'ın ulusal güvenlik stratejisinin henüz yayınlanmamış bir versiyonuna ilişkin raporlar, ABD'nin Avrupa'nın aşırı popülist milliyetçi partilerine doğrudan destek sunacağını öngörüyordu. Beyaz Saray bu raporları yalanladı ancak Ağustos ayında Reuters, Trump yönetiminin Avrupa'daki muhafazakar sivil toplum girişimlerine en az 25 milyon dolar (19 milyon £) fon sağlamayı planladığını iddia etti; buna 4 milyon dolar sağcı medya için de dahil.
Ulusal strateji belgesi aracılığıyla Avrupa'nın “medeniyetin silinmesi” tehdidiyle karşı karşıya olduğunu belirtmekle yetinmeyen Trump, şansölyeyle görüşmeyi tercih ederek başkan yardımcısı JD Vance'i Almanya'daki aşırı sağ AfD partisiyle işbirliği yapması için gönderdi. Bu arada, bu yıl Macaristan ve Birleşik Krallık'ta toplanan ve muhafazakar aktivistleri, yorumcuları ve yetkilileri bir araya getiren ABD öncülüğündeki Muhafazakar Siyasi Eylem Konferansı, 2027'de yapılacak İtalya zirvesiyle daha da büyük bir "Batı Avrupa'ya genişleme" planlıyor. Nasıl geri adım atılır? Bunun bir yolu, aşırı sağın sunduğu şeylerin sıradan insanların istekleriyle tam olarak uyumlu olmadığı gerçeğinden yararlanmaktır. Mütevelli heyetinde bulunduğum Rockefeller Vakfı'nın anketi, Avrupalılara gerçekte ne hissettiklerini sorduğumuzda tablonun çok daha incelikli olduğunu ortaya koyuyor.
Pedro Sánchez hükümeti döneminde İspanya'nın yasal asgari ücreti üçte iki oranında arttı ve belirli süreli sözleşmelerle çalışan işçilerin oranı %40'tan fazla düştü. İspanya'nın elektriğinin yarısından fazlası artık yenilenebilir kaynaklardan geldiğinden, enerji fiyatlarındaki artışlar Avrupa'nın diğer yerlerine kıyasla daha az etkilendi ve tüketici güveni arttı.