İSLAMABAD: Federal Anayasa Mahkemesi (FCC), parlamentonun mali yetki kullanmamasının konunun illere devredildiği anlamına gelmediğine hükmetti. FCC Baş Yargıcı Aminuddin Khan, kendisi tarafından yazılan 59 sayfalık bir kararda, "Yetkili bir federal yasa ile tespit edilen bir çatışma, Anayasanın 142. Maddesinde belirtilen sonucu doğurur; bu, federal yasanın geçerli olacağı, ancak bu çatışmanın boyutuna göre eyalet yasasının geçersiz olacağı anlamına gelir" dedi. Karar, baş yargıç ve Yargıç Aamer Farooq'tan oluşan iki yargıçlı FCC heyetinin, Sindh ve Khyber Pakhtunkhwa tarafından uygulanan eyalet altyapı geliştirme kesintisine karşı farklı vergi mükellefleri tarafından açılan bir dizi 568 itiraza ilişkin ayrıntılı kararını açıklamasıyla geldi.
Bir gün önce yayınlanan sözlü talimatın ardından, ayrıntılı FCC kararında, yasal planlar ve usul geçmişleri farklılık gösterse de, konuların belirlenmesi gereken ortak bir anayasal soruyu gündeme getirdiği açıklandı: ihtilaf konusu vergilerin, gerçek doğası ve işleyişi itibarıyla, eyaletin yasama yetkisi kapsamına girip girmediği veya parlamentonun ithalat, ihracat ve eyaletler arası ticaret üzerindeki münhasır yetkisini ihlal edip etmediği. Eyalet kalkınma izni davasındaki ayrıntılı düzen, eyalet mevzuatı ile çeliştiği durumlarda federal yasanın geçerli olması gerektiğini öngörmektedir FCC, vergi mükellefleri tarafından yapılan hukuki itirazlara izin verirken, SHC ve PHC'nin ihtilaflı kararlarını bir kenara bırakmış ve ilgili ücretlendirme hükümlerinin, tüm bağımlı kurallar, bildirimler, değerlendirmeler ve kurtarma tedbirleriyle birlikte anayasaya aykırı ve yasal yetkiden yoksun olduğunu beyan etmiştir.
Kararda, "Yalnızca bu suçlamalara dayanan hiçbir talep, ek ücret veya ceza uygulanmayacaktır" denilerek, yalnızca geçersiz suçlamalar için sağlanan teminatların, doğrulama sonrasında ve bunların elden çıkarılmasını düzenleyen mevcut herhangi bir emre tabi olarak ibra edileceğini de ekledi. Ancak kararda, eyaletlerin kendi bölgelerinde üretilen ve tüketilen mallar için anayasal olarak yeterli altyapı veya hizmet ücretlerini yasalaştırma konusunda özgür olduklarına karar verildi. Anayasanın 160. maddesinin ve ilgili Ulusal Finans Komisyonu düzenlemelerinin, federal vergi toplama yetkisi ile bu vergiden elde edilen gelirlere hak kazanma yetkisi arasında ayrım yaptığını açıkladı. Kararda, "Bir eyaletin payı, o vergiyi bağımsız olarak uygulama yetkisi vermez. Aynı şekilde, iki yetkili vergi, yalnızca aynı malları etkiledikleri için anayasaya aykırı değildir. Mevcut davalardaki kusur, mükerrerlik değil, yasama yetersizliğidir; mali ihtiyaç, eksik olan gücü karşılayamaz."
FCC, ihtilaf konusu kararların altyapı amacına, malların hareketine kontrol ağırlığı verdiğini ve ilk olarak eyaletin yasama yetkisini tesis etmeden iznin telafi edici niteliğini ileri sürdüğünü gözlemlemiştir. Bu hususların hiçbirinin, itiraz edilen ithalat, ihracat ve dış transit ücretleri için bağımsız bir il bazında bilgi sağlamadığı belirtildi. FCC ayrıca, Eşzamanlı Yasama Listesinin 18. Değişiklik yoluyla kaldırılmasının eyaletin yetki alanını genişlettiğini ancak açıkça federal alanda tutulan konuları aktarmadığını gözlemledi. Kararda, bu nedenle, parlamentonun kendisine ayrılan konulardaki münhasır yetkisini korurken, eyalet özerkliğinin anayasal alanı içerisinde tam olarak uygulanması gerektiği belirtildi. Duruşmada vergi mükellefleri suç duyurusunda bulundu.