Muhafazakarların kapattığı kapıları İşçi Partisi'nin yeniden açması sevindirici bir haber. Ancak Avrupa entegrasyonu konusundaki temel ikilem devam ediyor Andy Burnham, Cuma günü Brexit'in bazı engellerini hafifletmek için uzun zamandır beklenen bir anlaşmayı duyurdu. Ancak AB kaynakları, anlaşmaların veya en azından bazılarının, İngiltere'nin Avrupalı öğrencilerin İngiliz öğrencilerle aynı üniversite öğrenim ücretlerini ödemesi yönündeki talebine ilişkin anlaşmazlığı çözene kadar yürürlüğe girmeyeceğini söylüyor. Başbakan, Brexit'in bitmek bilmeyen pazarlıklarına yeni bir sayfa açmayı umuyordu. Bunun yerine, daha yakın bağların bir bedeli olduğu kendisine hatırlatıldı. Bu onun başarısını gölgelemez. Anlaşmalar gıda üzerindeki ticari engelleri hafifletiyor, İngiliz ihracatçılarını AB karbon tarifelerinden koruyor ve her iki tarafta 100.000'e kadar gencin üç yıl boyunca Kanal boyunca yaşamasına ve çalışmasına olanak tanıyor. Ancak Bay Burnham koşulsuz bir diplomatik zafer iddiasında bulunamaz.
Açıkçası böyle bir ilerleme Muhafazakarlar veya Reform döneminde hayal bile edilemezdi. Muhafazakarlar anlaşmaları yırtacaklarını söylüyor ancak bu duruş, 2024'te Liberal Demokratlara kaptırılan seçmenlerin yabancılaşması riskini taşıyor. Nigel Farage, Brexit'in başarısız olduğunu kabul ediyor. Ancak Avrupa'ya yakınlaşmanın artması yerine, Avrupa'dan daha fazla uzaklaşmak istiyor. Her iki sağcı parti de bir ikilemle karşı karşıya: Bay Farage bile faydalarını kabul ederken daha iyi bir ilişkiye nasıl karşı çıkılabilir?
Bay Burnham bir şeyin peşinde: Anketler sürekli olarak birçok seçmenin Brexit'in pek iyi sonuçlanmadığını ve bloklara yeniden katılmanın popülerlik kazandığını düşündüğünü gösteriyor. Avrupa'da radikal sağın yükselişi muhtemelen AB'nin İngiltere hakkındaki hesaplarını da değiştirecek. Genel olarak Avrupa yanlısı bir İngiliz hükümetiyle daha yakın ilişkiler kurmak, gelecekteki anlaşmaların koşullarının İngiltere'nin bloğa ayrıcalıklı erişimine izin vereceği anlamına gelebilir. Ancak Brüksel karşılıksız bir şey teklif etmeyecektir. İsviçre'nin Birleşik Krallık büyükelçisinin bu yılın başlarında Lordlar Komitesi'ne söylediği gibi: "Ortak pazara erişim sağlamak istiyorsanız, bir miktar uyum parası ödemeniz gerekecek."
At ticareti, Brexit Britanya'sı için jeopolitik yaşamın bir özelliğidir. AB, Avrupa içinde savunma üretimini teşvik etmek, ölçek ekonomileri yaratmak ve Avrupa tedarik zincirlerini güçlendirmek için kamu borçlanma ve satın alma kurallarını kullanıyor. Britanya, Brüksel'in katılmak için istediği mali katkıya karşı çıktı. İngiliz savunma üreticilerinin genişleyen Avrupa pazarına erişimini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya olduğu bir dönemde, her iki taraf da masanın etrafından dolaşmak konusunda sesler çıkardı ancak şu ana kadar bir anlaşma yapılması zor görünüyor.
Brüksel'in "Avrupa'da Üretilmiş" endüstriyel stratejisi başka bir zorluğu da beraberinde getiriyor. İngiltere ucuz Çin elektrikli araçları ithal ederken, AB üreticilerini korumaya çalışıyor. Ancak İngiliz otomobil üreticileri Avrupa'nın talebine bağlı. Bu toplantıdan önce sunulan teklifler kapsamında piyasadan dışlanma riskiyle karşı karşıya kaldılar. Zirve bu tehlikenin farkına vardı ve elektrikli araç tedarik zincirleri konusunda daha yakın işbirliği sözü verdi. Ancak bu, İngiltere'nin politikalarını Brüksel ile uyumlu hale getirmesini gerektirebilir - onlar üzerinde oy hakkı olmadan.
Bu hafta İşçi Partisi'nden Stella Creasy ve üst düzey Alman milletvekili Bernd Lange, AB'ye yeniden katılmadan İngiltere'nin ekonomik ve diplomatik nüfuzunu yeniden tesis etmek için İsviçre tarzı bir anlaşma önerdiler. Ancak üyelik olmadan daha fazla pazar erişimi, Britanya'nın etkileyemeyeceği kuralları kabul etmek anlamına geliyor. Bay Burnham'ın sıfırlaması, Brüksel'in tavizler için baskı yapmasına olanak tanıyan seçici anlaşmaların peşinden gitti. İsviçre bir uyarıda bulunuyor: 120'den fazla ikili anlaşmadan bıkmış olan AB, yeni bir çerçeve üzerinde ısrar etti. Sonuçta İngiltere şunları yapabilir: