Le Monde ve Le Figaro'nun (Fransa) ortak yayını olan vodcast serisi « Un Monde d'avance »ın ilk konuğu olan ve on yıldır Axa'nın genel müdürlüğünü yürüten Thomas Buberl, aşırı iklim olaylarının yeni "normalliğinden" gizli kuşaklar arası gerilimlere, göçten Fransa'nın sosyal modelinin kırılganlığına ve Avrupa'nın yeniden canlandırılmasına kadar güncel olaylardan orta ve uzun vadeli dersler çıkarıyor. Yakın zamanda yayımlanan *Il suffit de s’aimer. Le destin européen* (Etienne Gernelle ile birlikte, Flammarion, 208 sayfa, 21 euro) adlı kitabın yazarı olan Buberl, başkanlık kampanyasının eşiğinde büyük şirketlerin yöneticilerini siyasetle ilgilenmeye çağırıyor.
Bu mülakatın metne dökülen versiyonu, daha iyi okunabilirlik için yeniden işlenmiş ve kısaltılmıştır. « Un Monde d’avance » programını Le Monde'da ve tüm podcast platformlarında dinleyin ve takip edin.
Paris'ten bunu yaşamak ve bunun durmadığını görmek kesinlikle felaket bir durumdu. İnsanların acı çektiğini, evlerini veya fabrikalarını kaybettiğini görmek korkunç bir şey. Ne yazık ki bu tür olayları giderek daha fazla yaşıyoruz: Yangınlar, seller ve kuraklık yeni normalimiz haline geldi. Ne yapılabilirdi? Elbette küresel ısınmayla mücadele için elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışmalıyız, ancak bu zaman alacak bir süreçtir. Herkes daha iyi bir yaşam sürebilmek için düşünmeli ve katkıda bulunmalı; şu soruyu sormalidir: Bir yangın çıktığında, bir dahaki sefere neyi daha iyi yapabiliriz? Bizi daha iyi koruyacak şekilde nasıl yeniden inşa edebiliriz? İşte henüz yeterince entegre edemediğimiz bu önleme mantığıdır.
İkisi de. Sigortacı, bir sigortalılar topluluğunun daha iyi bir yaşam sürmesine yardımcı olan bir kurumdur. Bu, sigortacının çok sayıda iyi uygulamayı gözlemlediği anlamına gelir ve bizim rolümüz bunları toplu olarak herkesin hizmetine sunmaktır. Bir örnek verelim: Bir dolu fırtınası haberi geldiğinde, yalnızca hava durumuna bakan kişiler arabalarını garaja koyma refleksine sahiptir. Bu tespitten hareketle, tüm müşterilerimizi SMS yoluyla bilgilendirmeye karar verdik, böylece hasarı önlemek için arabalarını hızlıca güvenli bir yere koyabilsinler.
Bunun gibi başka konular da var: Bir yangın veya sel felaketinden sonra insanlar her şeylerini kaybettiklerinde sadece başlarını sokacak bir çatı ve geçinebilecekleri kadar para isterler. Bunu, hasar beyannamesini doldurmadan önce bile bir öncelik haline getirmemiz gerekmez mi? Onlara şunu söylemek: « Bir çatıya ihtiyacınız var, bunu hemen sizin için organize ediyoruz, hayatınıza devam etmeniz için size biraz para veriyoruz ve hasarı daha sonra halledeceğiz »? İnsanlara gerçekten bu anlarda yardım edilebileceğini düşünüyorum. Ancak bu, her birimizin bu önleme düşüncesini günlük hayatımıza entegre etmesini gerektirir.
Her şeyden önce, bu sistem toplumsal uyum için kesinlikle çok önemlidir. Fransa'da son kırk beş ila altmış yıl içindeki başarı faktörlerinden birinin ne olduğuna bakarsak, bu sosyal sözleşmedir. Bugün bu sistem içinde zorluklarla karşı karşıyayız. Demografiden bahsediyorsunuz ama başka birçok zorluk da var. Bunlar üzerinde kolektif olarak düşünmemiz önemlidir. Ve "kolektif olarak" derken, bunun sadece siyasetçilerin sorumluluğu olmadığını kastediyorum: Bu düşünceye katkıda bulunmak aynı zamanda her şirketin ve her vatandaşın sorumluluğudur.