Bir okuyucu, rota gönüllülerinin zor durumda kaldığı bir dönemde, çalışma uygulamalarını modernize etmenin mantıksız olmadığını, şube kapanışlarıyla ilgili haberlere yanıt olarak yazıyor Daha yeni bir Samiriyeli olarak, makalenizdeki ('Kavgaya hazır olan var mı?' Samiriyelilerin ruhu için savaş, 10 Kasım) ve mektuplardaki (16 Kasım) değişime karşı direnç karşısında şaşkına döndüm. Sams sevgi ve özveriyle yürüyen muhteşem bir organizasyon ve bu kadar fedakarlık yapan gönüllüler elbette şube kapanışlarına üzülecekler. Ancak aynı zamanda, çağrı almanın ötesinde, her şubede genellikle gereksiz yere tekrarlanan görevleri yerine getirerek, yalnızca kendini adamış gönüllülerden oluşan bir çekirdek tarafından kahramanca günlük çabalarla ilerlemeye devam ediyor; kendisi de akla gelebilecek en zor gönüllü rollerinden biri.
Şehir içi büyük şubemdeki rota gönüllüleri, her hafta talebin ve sıkıntının en yüksek olduğu gece vardiyalarımızı doldurmak için mücadele ediyor. Hastalık ve yaşam sorumlulukları sıklıkla iki kişilik vardiyalarımızı ve bununla birlikte ulusal kapasitemizin büyük bir kısmını erken saatlerde kapatıyor. 1970'lerden bu yana neredeyse hiç değişmeyen çalışma uygulamalarına yeniden bakmak mantıksız değil; bu, arayanlarımıza daha fazla esneklik sunan biraz daha büyük merkezler ve evden çalışma (yalnızca isteyenler için) anlamına gelse bile. İsim ve adres belirtildi.