On yıl önce Ezequiel hayatını değiştirecek bir karar aldı: Buenos Aires'i terk ederek Honduras'ın başkenti Tegucigalpa'ya yerleşti. Gazeteci, biyografi yazarı ve görsel-işitsel medya çalışanı olan Ezequiel, bu Orta Amerika ülkesinde mesleğini icra edebileceği bir alan ve kendi ifadesiyle ayda 800 dolardan daha az bir bütçeyle sürdürülebilecek bir yaşam tarzı buldu. Halen La Leona mahallesinde bir daire kiralayan ve şehir içinde yoğun trafirden kaçınmak için motosiklet kullanan Ezequiel, YouTube kanalı "Historias de Migrantes"e verdiği bir röportajda, kalmaya karar vermesini sağlayan etkenleri ve günlük yaşamda en çok değer verdiği yönleri anlattı. Ezequiel, "Tropiklerin sıcaklığını, her günün o tuhaf ve gerçeküstü halini ve zenginleştirici bir iş deneyimini seviyorum" diyerek durumu özetledi.
Honduras'ta Son Bulan Yolculuk
Tegucigalpa'ya kalıcı olarak yerleşmeden önce Ezequiel bölgeyi gezip dolaşarak birkaç yıl geçirdi. Bir grup arkadaşıyla birlikte Meksika'dan Panama'ya kadar dört yıl boyunca bir minibüsle seyahat etti; bu süreçte bağımsız röportajlar yaptılar ve farklı topluluklarla iletişim kurdular. Bu seyahat aynı zamanda ileride Honduras'a gelişinde belirleyici olacak ilişkiler kurmasını da sağladı. "Seyahat etmek, isteyerek yapıldığında insanın edinebileceği en zenginleştirici deneyimdir" dedi. 2014 yılında arkadaşlarından biri olan Gerardo onu ülkeye yerleşmeye davet etti. O dönemde Honduras şiddetli bir güvensizlik ortamından geçiyordu. Oraya yerleşen Ezequiel çalışmaya başladı ve aynı zamanda çeşitli şiddet olaylarına da tanık oldu. "O yıllarda yaşanan trajedileri aktarmak zorunda kaldım" diye hatırladı.
Doğa, Bağlar ve Yeni Bir Yaşam Tarzı
Honduras'ın en çok öne çıkardığı yönleri arasında manzaralar ve insanlarla kurduğu günlük ilişkiler yer alıyor. "Sadece tropiklerin sıcaklığı, suyun, güneşin ve doğanın bolluğu değil, aynı zamanda insan sıcaklığı da var" diye açıkladı. Kendi deneyimine göre bu yakınlık küçük jestlerde bile kendini gösteriyor: "Başka yerlerde insanlar günlük hayatta çok daha soğuktur. Bu çok güzel" dedi. Ayrıca ülkedeki günlük yaşamın bazı unsurlarını tanımlamak için kendine has bir ifade kullanıyor: "Büyülü gerçekçilik." Ezequiel, bunun García Márquez veya Cortázar ile ilişkilendirilen büyüülü gerçekçilik olmadığını, gündelik hayatın "daha tuhaf" bir versiyonunu kasteddiğini belirtiyor. "O günlük hayat büyüleyici" diyerek sözlerini tamamladı.
Anlattıklarına göre güvensizlik, yerleşirken karşılaştığı zorluklardan biriydi. Her ne kadar gelişmeler kaydedildiğini düşünse de alınması gereken daha çok yol olduğunu savunuyor. "Şiddet yanlısı bir toplumu bir günden diğerine değiştiremezsiniz" dedi. Ayrıca kendi deneyimlerinden yola çıkarak bir insanın göç etmesine yol açabilecek farklı nedenlerden de bahsetti. "Benim gibi isteyerek değil de mecburiyetten göçmen olmak çok zor" diyerek, birçok Honduraslının yeni fırsatlar aramak için köklerinden uzaklaştığını gözlemlediğini belirtti.
Yaşam maliyetine gelince, tek başına yaşayan ve ev kiralayan bir kişinin şehirde ayda yaklaşık 800 dolarla geçinebileceğini tahmin etti. "Çocuğu olmayan, kira ödeyen bir kişi için şehirde iyi yaşayabilmek adına en az 20 bin lempiraya, yani 800 doların biraz altında bir rakama ihtiyaç var" güvencesini verdi.