Büyük ölçüde unutuldu, ancak 70 yıl önce bu ay burada kasıp kavuran kısa bir savaş, bugünün dünyasının nasıl yönetildiğine bir antitez olarak beliriyor. Sina Harekatı, kısalığına rağmen askeri bir dönüm noktasıydı: İsrail'in Sina Çölü'nü fethi ve İngiliz-Fransız kuvvetlerinin Süveyş Kanalı'nı ele geçirmesiyle sona eren yalnızca sekiz gün. Sadece sekiz yaşında olmasına rağmen IDF, çok sayıda zırhlı tugay ve paraşütçü taburu kullanıyordu. Son teknolojiye sahip savaş uçaklarının yanı sıra. Savaş başladığında, kanalın 70 kilometre doğusundaki 16 uçaktan 395 paraşütçü ve Sina'nın en güney noktası Şarm El-Şeyh'in 200 kuzeyindeki diğer 200 paraşütçü düşürüldü. İsrail hava kuvvetleri, 16 üst düzey Mısırlı subayı taşıyan bir uçağı saatler önce düşürdü ve böylece Mısır ordusunu savaş başlamadan önce sersemletti. İki gün sonra, Orta Doğu'da süpersonik jetler arasındaki ilk it dalaşını hava kuvvetleri kazandı. Karada ve çok daha önemlisi, İsrail Silahlı Kuvvetleri, tarihinde ilk kez 300 modern tank konuşlandırdığı zırhlı savaşlar gerçekleştirdi. Son olarak, denizde donanma kara birliklerini Sina'nın Akdeniz ve Kızıldeniz kıyılarına indirirken, kuzeyde denizciler Tel Aviv'in yanından geçen bir Mısır hücumbotunu vurup ele geçirdi ve bombalamaya başladı. Hayfa.IDF kendini kanıtlıyor. Ek olarak, bu operasyonlar 1948'deki embriyo halindeki ordunun olgunlaştığı ve artık büyük ölçekli manevra, uzun mesafe konuşlandırma ve karmaşık lojistik yeteneğine sahip müthiş bir ordu olduğu anlamına geliyordu. Başbakan David Ben-Gurion, "Üçüncü İsrail Krallığı'nın" müjdecisi olan "ulusumuzun tarihindeki en görkemli askeri operasyon"u selamlarken İsrail'de coşku hakimdi. Yine de savaşın askeri olmayan yönleri. Sina Harekatı, savaştan beş gün önce Paris dışındaki bir villada gizli bir konferansta oluşturulan bir İngiliz-Fransız-İsrail ittifakı tarafından yürütülüyordu. Mısırlı lider Cemal Abdülnasır Temmuz 1956'da millileştirene kadar Fransızlar ve İngilizler, Süveyş Kanalı'nın sahibiydi. Mısır'ın bu hamlesi, yasal olarak bir savaş nedeni oluşturmanın yanı sıra, ikilinin uluslararası güç statüsüne de meydan okuyordu. Böylece Londra ve Paris, kanal üzerindeki hakimiyetlerini zorla yeniden sağlamaya karar verdiler. Kudüs serbest dolaşım arayışını paylaştı - Mısır artık İsrail gemilerinin kanala ve Eilat Körfezi'ne erişimini engelliyordu - ancak İsrail'in ayrıca Mısır topraklarından Yahudi devletine yönelik terör saldırılarını sona erdirme hedefi vardı. Müttefikler askeri savaşı kazanıyor ancak diplomatik savaşı kaybediyor Çölü İsrail'e ve kanalı müttefiklerine bırakan askeri plan işe yaradı. Mısır ordusu IDF tarafından bozguna uğratıldı, Mısır hava kuvvetleri Avrupalılar tarafından devre dışı bırakıldı ve kanal savaş öncesi sahipleri tarafından geri alındı. Ancak diplomatik olarak savaşın Avrupalı mühendisleri kendilerini ayaklarından vurdular. Britanya ve Fransa'nın korumaya çalıştığı emperyal statü kaybedildi. Yeni güçler, Washington ve Moskova, güçlerin azalan küstahlığı olarak gördükleri şeyden o kadar öfkelendiler ki, karşılıklı düşmanlıklarını bir kenara bırakıp Londra ve Paris'i birlikte zora soktular. İsrail'in muamelesi daha da sertti: Moskova'dan, İsrail'in eylemlerinin “varlığını tehdit ettiğine” dair bir ültimatom uyarısı ve Washington'dan, İsrail geri çekilmediği takdirde ABD'nin onu olası bir Sovyet saldırısına karşı savunmayacağına dair bir uyarı. Her ne kadar gerçekçi olursa olsun, Ben-Gurion bu çifte belanın ne anlama geldiğini çok iyi anlamıştı. Ve böylece dramatik bir şekilde
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.