Gisèle Pelicot'tan ve şimdi de Joanne Young'dan önce, uyuşturucuyla kolaylaştırılan tecavüz neredeyse hiç duyulmamıştı. Artık kendi korkunç çilemin benzersiz olmadığını anlıyorum. Birçokları gibi ben de eski karısı Joanne Young'a defalarca ilaç verip tecavüz etmekten ve internette seks reklamı yapmaktan suçlu bulunan Philip Young'ın mide bulandırıcı vakasını yakından takip ettim. Doğru düşünen herhangi bir kişi için, dünyada en çok güvenmeniz gereken kişinin size bu şekilde, olabilecek en kötü şekilde ihanet etmesi, hayal edilemeyecek kadar korkunçtur. Ancak bunu hayal etmeme gerek yok. Bunu yaşadım. 17 yaşımdan beri birlikte olduğum adam - kocam ve dört çocuğumun babası, beni sevmeye ve bana bakmaya yemin eden ve neredeyse 7.000 gece aynı yatağı paylaştığım adam - aynısını bana yaptı.
Gisèle Pelicot gölgelerin dışına çıkıp anonimlik hakkından feragat ettiğinden beri, uyuşturucunun yol açtığı ahlaksız cinsel istismar suçu halkın bilincine kazındı; bu da haklı olarak öfkeyi kışkırttı ve hayatta kalanlar için büyük bir destek yağdırdı. Gisèle Pelicot'nun duruşmasından yaklaşık iki yıl önce yaşadığım deneyim farklıydı. Tek bir fail vardı, o da kocam. Bunun kaç kez gerçekleştiğine dair hiçbir fikrim yok ve bilmek de istemiyorum, ama yıllardır benim için her gece yaptığı çayın içine uyku haplarını eziyordu, sonra bana tecavüz etmeden önce bilincini kaybetmemi bekliyordu, sık sık fotoğraf çekiyor ve eylem sırasında kendini filme alıyordu. Sonunda suçu bildirdiğimde bana destek yağmadı. Aslında tam tersi. Toplumun bu saygın direğinin itibarını zedelemekle alenen suçlandım ve dışlandım. Bu, mahkumiyetinden sonra bile açıklanamaz bir şekilde devam etti.
Polis harikaydı. CPS daha az. 18 ay sonra suçunu tıp uzmanlarına itiraf etmesine rağmen dava açılmayacağını açıklayınca suç duyurusunda bulunmak için mücadele etmek zorunda kaldım. Sanki o değil de ben yargılanıyordum ve karar çoktan verilmişti. Bu nasıl doğru olabilirdi? Nasıl bilmezdim? Gerçekte bunu yapmadım, ancak geriye dönüp baktığımda uyarı işaretleri oradaydı: tekrarlayan ve açıklanamayan pamukçuk ve idrar yolu enfeksiyonları nöbetleri, kötüleşen migren ağrıları ve vücudumda bir şeylerin yolunda gitmediğine dair rahatsız edici bir his.
Gerçek o kadar hayal edilemezdi ki bir gün kiliseden sonra beni karşısına alıp ne yaptığını anlattığında bile sanki beynim onun söylediklerini işleyemiyor gibiydi. Beni nazikçe polisle konuşmaya ikna eden kız kardeşime ve anneme bunu söylemem aylar sürdü ve ancak o zaman yaptığı şeyin - her eyleminin - bir suç olduğunu görmeye başladım. Vücudumun, güvenimin ve doğru olduğuna inandığım her şeyin ihlali. Ancak son zamanlarda bunun ne olduğunu - tecavüz - olarak adlandırmayı başardım ve (hayatta kalanların çoğunun mücadele ettiği bir şey) bunu hatırlayamamamın, bunun olmadığı anlamına gelmediğini anladım. Kocam olması sayılmadığı anlamına gelmez.
Bu tür suçların daha yaygın hale geldiğini düşünmüyorum, bunun haberleştirilmesinin yaygınlaştığını düşünüyorum. Kullanılan uyuşturucular ve aynı şekilde faillerin birbirleriyle iletişim kurma ve görüntü ve video paylaşma yöntemleri de daha karmaşık olabilir. Ancak suç her zaman kapalı kapılar ardında olmuştur. Pelicot davasından önce bu tür bir suç neredeyse hiç duyulmamıştı. Gisèle Pelicot'un yaptığı, insanlara bir erkeğin karısına bunu yapabileceğini düşündüren kapıyı açmaktı. Bir s oluşturdu