Teknoloji altyapımız sorunlarla dolu. Ancak bunların hepsi hissedar kapitalizmine pişirilen teşviklerin altında yer alıyor. Bilgisayarlı altyapımız için kötü bir haftaydı. Microsoft'ta, FAA'da, bir avuç bankada, United Airlines'ta, adı açıklanmayan gizli bir NSA ağında ve Apple'da kesintiler gördük. İnsanların koordineli bir siber saldırıdan, ortak bir nedenden veya en azından bir komplodan şüphelenmeleri affedilmeli. Ama hiçbiri yok. Olayların alakası yok. Bunlar, koordineli olsun ya da olmasın herhangi bir siber saldırının sonucu değil. Ve daha da şaşırtıcı olanı, bunların yapay zekanın sonucu gibi görünmemesidir. (NSA hakkında hiçbir şey söyleyemeyiz; muhtemelen onun ayrıntılarını hiçbir zaman bilemeyeceğiz.) Aslında bunlar sadece bir dizi talihsiz tesadüf. Ancak bunların hiçbiri şaşırtmamalı. Bilgisayarlı altyapımız hem savunmasız hem de kırılgandır.
Çoğu eskidir ve onlarca yıl boyunca kademeli olarak yamalanmış ve yükseltilmiştir. Şaşırtıcı bir kısmı, herhangi bir karşılık olmaksızın hobiciler tarafından sürdürülüyor. Çoğu zaman iyi bir yedekleme sistemi yoktur. Ve bunların giderek daha fazlası merkezileşiyor, bu da bireysel başarısızlıkların hayatımızın ve toplumumuzun birçok farklı alanında ardı ardına gelen sonuçlara yol açtığı anlamına geliyor. Teknoloji altyapımızın çoğu zar zor çalışıyor. Ve başarısız olduğunda, çok kötü bir şekilde başarısız olabilir. Dayanıklılığın tam tersidir. Bunun doğru olmasının pek çok teknolojik nedeni var, ancak bunların hepsi ekonomik olanların aşağısında. Güvendiğimiz teknolojiler ekonomik sistemimiz içerisinde oluşturulmakta ve sürdürülmektedir; temel sorunlar da burada yatmaktadır. Güvenlik, güvenlik, dayanıklılık, yedeklilik ve kurtarılabilirlik, güvenilir teknolojinin temel parçalarıdır ancak bunların hepsi maliyettir. Daha da önemlisi, bunlar kısa vadede kar sağlamayan maliyetlerdir.
Modern hissedar kapitalizmi ve özellikle özel sermaye, kısa vadeli kârları her şeyin üstünde tutuyor. Bu, kâr peşinde koşan bir şirketteki görünürdeki tüm verimsizlikleri ve buna ek olarak diğer tüm olumlu maddi olmayan varlıkları ortadan kaldırır. Şirketleri daha iyi hizmetler sunmaya iten güçler için gerekli olan pazar rekabeti, algılanan bir başka verimsizliktir. Tekelleşme, kısa vadeli kâr arayışıyla onu ortadan kaldırır. Üç aylık bütçe açısından bakıldığında, güvenilirlik önlemlerine yapılan harcamalar verimsizliktir. Gelir getirmeyen harcamalardır. Kötü bir şey olana kadar kendilerini savurgan hissederler. Ancak eğer şanslıysanız, başarısızlığın maliyetini topluma yükleyerek kârınızı daha da artırabilirsiniz. Yani uçaklar uçmadığında havalimanlarında mahsur kalıyoruz ya da banka hesaplarımızdan para çekemediğimizde bunun olumsuz etkileriyle uğraşmak zorunda kalıyoruz.
Bu ekonomik baskıların etkileri, tek noktalı arıza ve ardışık arıza modları olan kırılgan sistemlerdir. Hem insan hem de yapay zeka kaynaklı siber saldırılara ve rastgele hatalara karşı daha duyarlıdırlar. Düzenlenmemiş kapitalizmin riskleri sosyalleştirirken kazanımları özelleştirmesine ne kadar izin verirsek, bu tür başarısızlıkları o kadar fazla beklemeliyiz. Bilgisayarlı sistemlerimizin güncellenmesi, güvenilirliklerinin arttırılması, tek arıza noktalarının ortadan kaldırılması ve daha dayanıklı hale getirilmesi teknik sorunlardır. Ama siyasi ve ekonomik olanları düzeltmediğimiz sürece bunlar gerçekleşmeyecek. Bu sistemleri işlevsellik sınırında çalıştırmayı kârlı hale getiren ekonomik teşvikleri değiştirmemiz ve başarısızlığın maliyetini hepimizin sırtına yüklememiz gerekiyor. Düzenleme gerektiren düzeltmeler - yaptırımla ve anlamlı f